Choć film „Dalsze perypetie Cliffa Bootha” od Davida Finchera i Quentina Tarantino są mocno zanurzone w nostalgii za dawnym Hollywood, David Fincher twierdzi, że sam reprezentuje przyszłość kina. W tę zaś - jego zdaniem - wpisuje się sztuczna inteligencja. Mimo krytyki, która spłynęła na nowy obraz za jej wykorzystanie, najwyraźniej nie zamierza z niej rezygnować.

Wiele osób krytykuje kontynuację filmu „Pewnego razu… w Hollywood” (2019) - czyli „Dalsze perypetie Cliffa Bootha”, napisane przez Quentina Tarantino - ze względu na widoczne wykorzystanie generatywnej sztucznej inteligencji. Tymczasem trzykrotnie nominowany do Oscara reżyser sequela, David Fincher, postanowił podzielić się swoimi przemyśleniami na temat tej dynamicznie rozwijającej się technologii.
Nie jestem luddystą, więc nie boję się nieznanego. Czy wszyscy są już przekonani, że dostatecznie dobrze poznaliśmy tę formę sztuki i jedyne, co nam pozostało, to powrót do taśmy filmowej? Jak długo ludzie malują? Czterdzieści tysięcy lat? Mówimy o czymś, co ma zaledwie sto lat, a wszyscy nagle krzyczą: „Stop. Odkładamy ołówki. Koniec z eksperymentowaniem. Przecież nie jest konieczne, żebyśmy mieli na wyciągnięcie ręki możliwość zmiany koloru oczu danej osoby”. Cóż, taka możliwość istnieje. Czy nie powinniśmy z niej korzystać?
- powiedział Fincher w rozmowie z „Los Angeles Times”.
Dalsze perypetie Cliffa Bootha. Fincher robił to już wcześniej
Wypowiedź reżysera pojawia się w momencie, gdy kolejni widzowie krytykują w mediach społecznościowych wykorzystanie AI w filmie - ponoć naprawdę rzuca się w oczy. Tu jednak muszę podkreślić: Fincher nie potwierdził oficjalnie, że użył tej technologii, jednak jego słowa zdają się to potwierdzać.
Jeden z internautów określił elementy AI jako „absurdalnie wręcz porażające”, a inny przyznał, że po obejrzeniu „Cliffa Bootha” wyszedł z seansu całkowicie zdruzgotany. Kolejne reakcje na film Netfliksa wskazują na rażące niedoskonałości generatywnego wideo, które kłują w oczy w kilku istotnych scenach retrospekcji. Wśród przykładów wymieniany jest nawet fragment zwiastuna, w którym wygląda na to, że program AI wygenerował wóz ustawiony w niewłaściwą stronę.

Niezależnie od jej jakości, dla większości problemem jest sam fakt sięgnięcia po to narzędzie - postrzegany jako fundamentalna zdrada procesu twórczego. Boli tym bardziej, że mowa o Fincherze - twórcy, który przez lata słynął z niezwykłej dbałości o szczegóły i precyzyjnego dopracowywania każdego ujęcia w swoich filmach.
Na pierwszy rzut oka jego dotychczasowe podejście do kina wydaje się sprzeczne z wykorzystaniem AI, która bazuje na przetwarzaniu wcześniej zgromadzonych danych (warto za każdym razem przypominać, że często są to dane pozyskane bez zgody ich twórców). W gruncie rzeczy jednak filmowiec jest dość konsekwentny. Choć w przeszłości krytycznie wypowiadał się o narzędziach generatywnych, przyznał, że korzystał z nich (nie ujawniając publicznie, z których konkretnie) podczas przygotowywania remastera „Siedem” w 4K. Reżyser opisywał ten proces jako konieczność ponownego odtworzenia materiału źródłowego, aby poradzić sobie ze skutkami upływu czasu i tysiącami drobnych niedoskonałości, które stałyby się widoczne w rozdzielczości 4K.
Gdybyście zobaczyli negatyw sprzed 30 lat, nawet przechowywany w idealnych warunkach, zrozumielibyście, jak wiele pracy wymaga jego naprawienie. Chodzi o zadrapania, rysy i różnego rodzaju uszkodzenia
- opowiadał wówczas w rozmowie z „Entertainment Weekly”.
Technologia służąca do tego rodzaju restauracji obrazu istniała na długo przed obecnym boomem na generatywną sztuczną inteligencję, ale w ciągu ostatniego roku jej precyzja znacząco wzrosła. Co więcej, podczas odświeżania „Siedem” wykorzystano rozwiązania generatywne również do uzupełniania brakujących fragmentów oryginalnego materiału.
Fincher opowiadał między innymi o scenie, w której ruch kamery nie zatrzymał się w odpowiednim miejscu, przez co ujęcie zostało zarejestrowane nieprawidłowo. Sama gra aktorska była jednak na tyle dobra, że reżyser chciał wykorzystać technicznie wadliwe ujęcie. W połączeniu z innym, wcześniej odrzuconym dublem, pozwoliło to oprogramowaniu wygenerować brakujące informacje i przywrócić obraz do zamierzonej postaci.
To ostatecznie najbardziej ekscytująca i jednocześnie absurdalnie prosta poprawka na świecie. Bo jeśli ktoś ją zauważy, oznacza to, że nie wykonaliśmy dobrze swojej pracy. Prawdopodobnie nikt jej jednak nie dostrzeże. Możliwe, że nawet nie zorientujecie się, że coś zostało zmienione. Patrzycie na to i myślicie sobie tylko: „Jak dobrze, że dzisiaj możemy naprawiać takie rzeczy”
- mówił Fincher w rozmowie z Colliderem, opisując tę sytuację.
Z perspektywy samego reżysera problem z wykorzystaniem AI w „The Further Mis-Adventures of Cliff Booth” polega więc przede wszystkim na tym, że widzowie bez trudu ją dostrzegają.
Czytaj więcej w Spider's Web:
- Amerykański sen? Raczej koszmar. Genialna nowość w HBO Max
- Horror w SkyShowtime to jedno z największych zaskoczeń roku. Oglądajcie
- Brutalny film wojenny Netfliksa przejedzie po was czołgiem. Intensywna rozrywka
- HBO Max cię odmóżdży. W ten fajny sposób
- Po nowym thrillerze już nigdy nie zaśmieję się z oszustwa na policjanta. Napięcie ciągle rośnie
Dla Rozrywka Spider’s Web najchętniej bloguje o branży filmowej, krytycznym (lub pełnym uwielbienia) okiem przyglądając się nowościom na ekranach kin i w serwisach streamingowych. Kinoman, filmoznawca, szczerze miłujący zarówno arthouse, jak i naszpikowane akcją popcorniaki. Niemal cały swój czas wolny poświęca kulturze w najróżniejszych jej formach. Wciąż dokształca się filmoznawczo; o sztukach wizualnych pisze od lat, początkowo raczej hobbystycznie, a od dłuższego czasu – zawodowo. Gościł w Radiowej Czwórce czy telewizji publicznej; można go było przeczytać m.in. w miesięczniku „Kino”, „Nowej Fantastyce” czy na łamach innych serwisów (recenzje, felietony, newsy, wywiady).