Zmarła Joanna Chmielewska, mistrzyni sensacji i humoru

Chmielewska była autorką typowo "babską", ale to nie zarzut, a wręcz pochwała. Nikt nie pisał o umyśle kobiety - bo to one były zazwyczaj głównymi bohaterkami powieści - z taką lekkością, autoironią i dystansem do siebie samej.

Idealna do pociągu – dlaczego Joanna Chmielewska, a nie ktoś inny!

Mimo, że powieści Joanny Chmielewskiej w większości to lekkie, choć czasem zagmatwane i nawet podobne do siebie historie, to pokazują pięknie upływ czasu i zmiany w Polsce. Te ustrojowe, ale też obyczajowe, polityczne czy kulturowe. Młodsi czytelnicy dzięki jej powieściom mogą w zabawny sposób liznąć absurdów komuny - na przykład w "Lesiu" czy "Dzikim Białku", gdzie pracownia architektoniczna boryka się nie tylko z problemami bohaterów, ale napotyka często ścianę systemu, a starsi powspominać dawne czasy.

Ponieważ pisarka nigdy nie stroniła od nadawania swoim bohaterom swoich cech, to wiele z powieści obraca się właśnie wokół architektury, często i gęsto rozgrywa w Danii a nawet opowiada o niej, Joannie Chmielewskiej.

Może dlatego ta literatura nienajwyższych przecież lotów jest tak bliska, swojska. Czasem dosadnie, czasem lekko i zabawnie opowiadająca o rzeczywistości.

Warto odświeżyć sobie książki Joanny Chmielewskiej, a jeśli się nie znało zapoznać. Polecamy powieść "Lesio", już przecież kultową.