Filmowy Ron Weasley nazwał J.K. Rowling swoją "cioteczką". Dla mnie jest jak wąsaty wujek z wesela

Życie J.K. Rowling w ostatnich kilku latach to kontrowersja za kontrowersją. Jednego dnia ktoś dopatruje się w goblinach z "Harry'ego Pottera" żydowskiej karykatury, a drugiego zagorzali obrońcy pisarki cieszą się z wygrania przez nią plebiscytu na Człowieka Roku, choć takowego wcale nie było. Trzeba przy tym otwarcie powiedzieć, że pisarka sama często dolewa oliwy do ognia i uparcie promuje swoją skrajną postawę wobec osób trans. Niedawno w walce z nimi J.K. Rowling sięgnęła nawet po typowo prawicową broń przeinaczania cytatów z Orwella.

W takiej sytuacji naprawdę trudno już znajdować na jej obronę jakiekolwiek słowa. O ile posiadanie mocnej opinii na temat tego, kto może się nazywać "kobietą", samo w sobie nie jest niczym nagannym, o tyle traktowanie drugiej strony jako wrogów już tak. Dlatego też nie dziwi, że tak wielu aktorów, znanych z serii "Harry Potter", odwróciło się od pisarki. Kilkoro z nich wspomniało o J.K. Rowling w trakcie programu "Harry Potter - 20. rocznica: Powrót do Hogwartu", ale tylko w kontekście sentymentalnym. Nikt nie oprotestował faktu, że nie pojawiła się na świętowaniu razem z twórcami i obsadą. Nikt nie wykazał się też odwagą i nie skrytykował jej na antenie. Jakby była duchem.

Kilka dni temu aktor znany wielu widzom jako Ron Weasley podkreślił w wywiadzie dla The Times, że trudno mu ocenić postawę Rowling. Traktują ją bowiem w swoim życiu jako cioteczkę, a taka więź nie rozpada się, nawet jeśli nie zgadzamy się ze wszystkim co "cioteczka" mówi. Podobną postawę do Ruperta Grinta w rozmowie z brytyjskim The Telegraph przyjął też Jason Isaacs. Brytyjski aktor grający w filmach Lucjusza Malfoya przyznał się do mieszanych odczuć względem kontrowersyjnej pisarki, ale mimo to stanął w jej obronie:

Obaj gwiazdorzy wyraźnie czują sympatię do J.K. Rowling, której korzenie sięgają początków wspólnej działalności. Da się to jak najbardziej zrozumieć. Rozkręcanie przez nich publicznego linczu nad pisarką nie ma zresztą sensu, bo nikt z jej krytyków wcale tego nie chce. Chodzi o rzetelną rozmowę na temat bardzo krzywdzących komentarzy i często agresywnej postawy wobec osób mających przecież swoje uczucia. Czy do oceny takiego zachowania naprawdę potrzeba wcześniej jakichś wielogodzinnych dyskusji przy herbatce? Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że przez Ruperta Grinta i Jasona Isaacsa przemawia głównie asekuranctwo. Obaj robią wszystko, żeby nie narazić się żadnej ze stron. Czasem warto jednak przejrzeć na oczy i zobaczyć, że z tej poczciwej cioteczki zrobił się nachalny wąsaty wujek z wesela.