Eksperyment: Odsiadka 2 to zabawa w więzienie. Nie dla wszystkich

W poprzedniej odsłonie "Eksperymentu: Odsiadka" w zakładzie karnym w Bartoszycach zamknięci zostali mężczyźni. W nowym sezonie programu za kratami znalazły się kobiety: Urszula Dudziak, Marta Linkiewicz, Danuta Martyniuk, Katarzyna "Kasix" Paciorek, Julia von Stein oraz Roksana "Roxie" Węgiel-Mglej. Celebrytki z różnych środowisk i w różnym wieku postanowiły sprawdzić, jak poradziłyby sobie w więziennej rzeczywistości. Miałam swoje typy, jeśli chodzi o to, które z kobiet najlepiej zdadzą egzamin i zyskają aprobatę współwięźniarek. Po pierwszych 5 odcinkach mogę stwierdzić, że gdybym się założyła, to przegrałabym zakład.

Typy typami, ale chodzi przede wszystkim o to, co sądzę o tym programie. Szczerze mówiąc, początkowo miałam w sobie niezgodę na oglądanie "Eksperymentu: Odsiadki". Po pierwsze - dlatego że ta tematyka nie jest czymś, co mnie fascynuje. A po drugie zastanawiałam się, czy to jest w porządku wobec prawdziwych więźniarek, które odsiadują prawdziwe wyroki.

Mam mieszane uczucia co do "Eksperymentu: Odsiadka", bo nie do końca kupuję jego konwencję. Rozumiem, że powstał dla rozrywki. Łączy bowiem ze sobą dwa bardzo odmienne światy i robi to dla rozrywki widzów. To zderzenie dwóch rzeczywistości jest celem samym w sobie. Podglądamy uczestniczki, patrzymy z satysfakcją, jak pozbywają się luksusowych przedmiotów i dołączają do hermetycznego środowiska, gdzie status społeczny, popularność czy majątek wcale im nie pomogą. Musiały tylko chcieć wejść w tę konwencję, a nie wszystkim się to udało.

Odniosłam wrażenie, że do eksperymentu poważnie podeszły Julia von Stein i Urszula Dudziak. W tym miejscu muszę zwrócić honor, ponieważ byłam przekonana, że będą to najmniej wyraziste uczestniczki, które nie poradzą sobie w więziennej rzeczywistości. Ostatecznie to właśnie im udało się przejść przez początkową niechęć współwięźniarek i faktycznie wyciągnąć coś dla siebie z tego formatu. Po serii operacji plastycznych Stein wydawała się być odmieniona - otwarcie opowiadała o swoich eksperymentach z twarzą i przyznała, że to była głupota. Dzięki temu, że otworzyła się na udział w programie i najprawdopodobniej po prostu była sobą, wypadła najlepiej. Podobnie Dudziak, która początkowo wydawała mi się komiczna w naśladowaniu więźniarek pod względem przekleństw czy palenia, ale ostatecznie udało jej się zaaklimatyzować, a nawet zyskać przyjaźnie.

Opłaciło się zatem nie udawać kogoś, kim się nie jest i przy okazji podejść do eksperymentu z pokorą i szczerością, co Roksanie, Marcie, Danucie i Kasi się nie udało. W przypadku tych uczestniczek przez cały czas miałam poczucie, że nie potrafiły wejść w konwencję. Dziewczyny trochę cwaniakowały, prawdopodobnie mając z tyłu głowy, że to się nie dzieje naprawdę. Gdyby bardziej weszły w ten eksperyment i uwierzyły, że są za kratami, wypadłyby dużo wiarygodniej.

Najbardziej interesujące dla mnie nie było to, że celebrytki wyskakują z luksusowych ubrań, zostawiają swoje cenne rzeczy i od teraz nie liczy się to, kim są poza kratami, w "normalnej rzeczywistości". Ciekawiły mnie wypowiedzi prawdziwych więźniarek, które opowiadały, za co trafiły do więzienia. Powody i wyroki były różne. Najbardziej chwyciło mnie za serce to, że dla nich - choć pewnie w dużej mierze była to gra aktorska - to była forma terapii i chęć wyjaśnienia, co takiego wydarzyło się w przeszłości, że teraz muszą odpokutować swoje winy. Niektóre z nich aż chciało się przytulić, no i tutaj doskonale sprawdziły się wspomniane Julia von Stein i Urszula Dudziak. Myślę, że to właśnie dla więźniarek było to duże wydarzenie i jeśli dla nich ta zabawa była pomocna, to na "Eksperyment" jestem w stanie spojrzeć przychylnym okiem.

Czytaj więcej w Spider's Web: