Nowy serial Prime Video obejrzałam w jeden wieczór. Wciąga

Biblioteka Prime Video jest obficie wypchana filmami i serialami z gatunku young adult. Są to w dużej mierze adaptacje powieści - zarówno tych autorstwa zawodowych pisarzy, jak i amatorskich publikacji wywodzących się z Wattpada - które w większości wpisują się w dobrze znane schematy. Przede wszystkim chodzi o główną parę bohaterów, którzy zaczynają swoją relację jako najwięksi wrogowie, zadeklarowani przyjaciele lub członkowie konkretnego układu. Z biegiem czasu zaczyna kiełkować między nimi uczucie, a na koniec muszą przed sobą przyznać, że nie mogą się już dłużej opierać. "Campus Drivers" nie jest niczym innym, jak właśnie takim serialem. Nie ma w nim właściwie niczego, co by go wyróżniało od podobnych mu produkcji, a jednak to ten tytuł wciągnął mnie bez reszty. Dlaczego? Chyba znam odpowiedź na to pytanie.

"Campus Drivers" to adaptacja powieści "Fast Lane" autorstwa francuskiej pisarki C. S. Quill stworzona przez Thomasa Boulle. W centrum fabuły znajduje się Louis (Carmen Kassovitz), która rozpoczyna studia na uniwersytecie Belrose wraz ze swoim chłopakiem Maksem (Enzo Lorente). Zapierający dech w piersiach krajobraz Lazurowego Wybrzeża staje się dla Louis największym koszmarem, kiedy w pierwszym tygodniu semestru Max nieoczekiwanie komunikuje, że chciałby zrobić sobie przerwę od ich długoletniego związku. Zrozpaczona Louis znajduje się w patowej sytuacji - nie dość, że przeżywa kryzys w relacji, to jeszcze musi się wyprowadzić z mieszkania, które miała dzielić ze swoim chłopakiem. Dziewczyna, po zabraniu wszystkich swoich rzeczy, próbuje znaleźć tymczasowe lokum. Splotem przypadków trafia do mieszkania swojego sąsiada, Lane'a (Baptiste Masseline).

Lane mieszka nieopodal w luksusowym apartamencie i również studiuje na tej samej uczelni, co Louis. Dodatkowo należy on do grupy Campus Drivers, którą tworzy wraz ze swoimi przyjaciółmi: Lewisem (Esteban Vial), Donovanem (Madior Fall) i Adamem (Felix Nebel). Zasadniczo działa ona jak Uber, tyle że dla studentów Belrose. Dodatkowo przyjaciele nie wożą swoich pasażerów byle jakimi furami - cechą charakterystyczną Campus Drivers są klasyczne Chevrolety Camaro, które nie tylko wyróżniają się na ulicach, ale również pozwalają na zacieśnienie więzi z atrakcyjnymi studentkami. Louis nie interesuje jednak ani samochód Lane'a, ani sam Lane - dziewczyna marzy tylko o tym, żeby znaleźć tymczasowe lokum, dopóki nie znajdzie czegoś, na co będzie ją stać. Lane postanawia nie tylko udostępnić jej kanapę, ale również pomóc wzbudzić zazdrość w Maksie, do którego Louis wciąż chce wrócić.

Początkowo myślałam, że Louis będzie typową "pick me girl", co twórcy próbują od początku komunikować. To ta dziewczyna, która różni się od typowych studentek Belrose pod każdym względem - nie przepada za imprezami, jej ulubione obuwie to Converse'y, jest niezdarna i zależy jej wyłącznie na nauce. Nie zna też, rzecz jasna, Lane'a i nie patrzy na niego jak na jednego z najbardziej atrakcyjnych mężczyzn, choć wiele dziewczyn dałoby się pokroić za to, by być na jej miejscu. Na początku irytowała mnie jej postawa, lecz z czasem polubiłam tę bohaterkę, mimo że miała jeszcze swoje "pick me girl" momenty. Kiedy poczuła, że jest niezależna, zaczęła podejmować odważne wybory, czym kilkukrotnie mi zaimponowała. Dodatkowo w relacji z Lane'em zachowywała się uczciwie i naturalnie rozwijała swoje uczucia do chłopaka. Co ważne, nie bazowały one na toksycznej relacji.

Lane to natomiast przystojny i oczywiście tajemniczy chłopak, który pod powłoką luksusu skrywa ogrom bólu. Już na początku dowiadujemy się, że dręczą go demony przeszłości, co jest związane z jego rodzinną sytuacją. Lane trzyma pod kluczem pokój, do którego nikogo nie wpuszcza, ma także przebłyski sytuacji z przeszłości, które nie pozwalają mu żyć normalnie. Jedną z osób, która zakłóca jego spokój, jest Aaron (Paolo Luka-Noe) i początkowo nie wiadomo oo nim zbyt wiele. Szczerze mówiąc jego wątek jest najgorzej rozwinięty i przekombinowany. Miał on być głównym czarnym charakterem, jednak odnoszę wrażenie, że jego postać została wykreowana naprędce i w nie do końca logiczny sposób. To najsłabiej rozwinięty wątek.

Założenie było głównie takie, aby odbierać ludzi z imprez wieczorami, ale co, jeśli ktoś chciał zamówić "uniwersyteckiego Ubera" wcześniej? Albo w momencie gdy wszyscy kierowcy byli na jednej imprezie? Nie dowiadujemy się też, dlaczego właściwie założyli tę aplikację i z jakiego powodu jeżdżą akurat Chevroletami Camaro. Trudno mi też pojąć, po co była im ta fucha, skoro każdy studiował finanse, a Don dodatkowo trenował koszykówkę pod okiem surowego ojca-trenera. W pewnym momencie wątek campus drivers rozmył się zresztą na rzecz innych wątków. Wyglądało to tak, jakby po prostu chciano wprowadzić go na chwilę, aby tylko pokazać, że przystojny mężczyźni jeżdżą wypasionymi furami. Było to najbardziej naciągane.

Do "Campus Drivers" mimo wszystko podchodzę z sympatią, ponieważ jest kilka rzeczy, za które polubiłam ten serial. Przede wszystkim relacja Louis i Lane'a, która nie opierała się na toksycznych zachowaniach i naturalnie się rozwijała. Dodatkowo między bohaterami świetnie utrzymano napięcie, dawkując i jednocześnie podsycając emocje widzów. Pojawił się również wątek przyjaźni damsko-damskiej, z czego chyba najbardziej się cieszę - bohaterki, które początkowo wydawały się być wrednymi dziewczynami, okazały się być dobrymi przyjaciółkami, co z kolei miało dobry wpływ na Louis. Dzięki temu "Campus Drivers" okazał się być jednym z tych lepszych serialu z gatunku young adult, mimo że chwilami miałam ochotę udusić osobę odpowiedzialną za montaż. Luźny i wciągający serial poleca się na jesienne wieczory. Oby to nie był pierwszy i ostatni sezon.

Czytaj więcej w Spider's Web: