Wszystkie filmy Christophera Nolana. Od dobrego do najlepszego

Będę trzymał się tego zdania i bronił go jak niepodległości - Christopher Nolan zalicza się do wąskiej grupy reżyserów, którzy w swojej dotychczasowej karierze nie zaliczył żadnego potknięcia. Jestem przekonany, że "Odyseja" też nim nie będzie, ba, wiele wskazuje, że mamy do czynienia z epickim dziełem przez wielkie D. Postanowiliśmy uszeregować filmy Nolana - zacząć od tych dobrych i skończyć na najlepszych.

Któryś z filmów musiał spocząć na ostatnim miejscu i padło właśnie na "Tenet", dzierżący miano jednego z najbardziej pokręconych i niezrozumiałych filmów Nolana. Protagonista (Washington) bierze udział w inscenizacji ataku terrorystycznego na kijowską operę. Wkrótce zostaje zwerbowany przez tajną organizację o nazwie Tenet i poinformowany o istnieniu niebezpiecznej i zagrażającej światu broni, która "porusza się w czasie". Wraz z tajemniczym kompanem Neilem (Pattinson) tropi sprawę, a wszelkie ślady prowadzą do rosyjskiego oligarchy, Andrieja Satora (Branagh). Żeby jednak osiągnąć cel, Protagonista musi zbliżyć się do żony Satora, Kat (Debicki).

Nawet jeśli nie najlepszy (choć wciąż świetny), to z pewnością najważniejszy, bo pierwszy, film legendarnego reżysera. Bill (Theobald) jest początkującym pisarzem, który znajduje sobie nową "pasję" - w usystematyzowany sposób śledzi ludzi, by w ten sposób zaczerpnąć literackiej inspiracji. Wkrótce natrafia na Cobba (Haw), włamywacza, który wprowadza go w mroczny świat. Relacja obu bohaterów przybiera nieoczekiwane obroty, a Bill angażuje się w swoje nowe życie.

Byt ludzkości na Ziemi dobiega końca, a zmiany klimatyczne osiągnęły nieodwracalny stan. Fabuła kosmicznego dzieła Nolana opiera się na historii Amelii (Hathaway), Romilly'ego (Gyasi), Doyle'a (Bentley) i Coopera (McConaughey). Naukowcy NASA przygotowują się do misji poszukiwania nowych planet spoza Układu Słonecznego, nadających się do zamieszkania. Wkrótce badacze odkrywają tunel czasoprzestrzenny. Dzięki temu pokonują granice dotychczas przekraczające ludzkie możliwości.

Jeden z nielicznych, choć i tak znakomitych, filmów Nolana dotykających tematyki wojennej. Akcja "Dunkierki" rozgrywa się latem 1940 roku, gdy oddziały brytyjskich i francuskich żołnierzy są przyparte przez wroga do morza i czekają, aż zostaną ewakuowani z Dunkierki. Ewakuacją dowodzą komandor Bolton (Branagh) oraz pułkownik Winnant (D'Arcy), podczas gdy szeregowi żołnierze (Whitehead, Barnard, Styles) próbują wydostać się z plaży. W tym samym czasie pan Dawson (Mark Rylance) decyduje się wyruszyć w niebezpieczny rejs, by za pomocą swojego jachtu wspomóc ewakuację. Do gry wchodzi też lotnicza eskadra na czele z Farrierem (Tom Hardy), która ma osłonić wycofujących się żołnierzy.

Finał nolanowskiej trylogii. Po pokonaniu Jokera i stworzeniu mitu w związku ze śmiercią Harveya, Bruce (Bale) usuwa się w cień, nie planując powrotu do roli Batmana. Prędzej czy później jednak los zmusza go, by to zrobił. W mieście zjawia się bowiem Bane (Hardy) - pozujący na trybuna ludowego terrorysta, który zamierza zniszczyć dotychczasowy porządek oraz elity, które go zbudowały. Z czasem Człowiek-Nietoperz nawiązuje pełną zwrotów relację z tajemniczą Kobietą Kot (Hathaway).

Wiem, że jest to remake norweskiego oryginału, ale będąc szczerym, jeden seans tego genialnego filmu mi na razie wystarczy. Fantastyczne dzieło sztuki, pokazujące pojedynek dwóch wielkich rywali, irytująco bezkresną pogoń w kotka i myszkę. Cierpiący na bezsenność agent Will Dormer (Al Pacino) trafia wraz ze swoim partnerem do małego miasteczka na Alasce. Mają oni tam rozwikłać zagadkę śmierci młodej dziewczyny. Wszystkie poszlaki z czasem się klarują i zaczynają prowadzić do pisarza Waltera Fincha (Williams). Podczas pościgu za nim, w gęstej mgle dochodzi do tragedii z udziałem Willa, której świadkiem jest Finch. Wówczas rozpoczyna się niebezpieczna, psychologiczna gra.

Zgodnie z tytułem - pierwszy film Nolana poświęcony Batmanowi oraz zwłaszcza temu, jak Bruce Wayne (Bale) się nim stał. Poznajemy go, gdy znajduje się w więzieniu na drugim krańcu świata, w niczym nie przypominając przyszłego wojownika. To właśnie tam odkryje go tajemniczy Ducard (Neeson), który uczy Bruce'a, jak przezwyciężyć swoje słabości i dojrzeć do przyszłej roli. Wayne jednak poznaje prawdziwe zamiary mistrza, sprzeciwia się im i wraca do zmagającego się z problemami miasta Gotham.

Jeden z krótszych i początkowych filmów Nolana, który przyniósł mu pierwszą w karierze nominację do Oscara za scenariusz oryginalny. Leonard (Pearce) to mężczyzna chory na rzadkie zaburzenie pamięci krótkotrwałej. Oznacza to, że nie jest w stanie zapamiętać niczego, co działo się wcześniej niż kilkanaście minut przed chwilą obecną. Ostatnią rzeczą, którą pamięta, jest śmierć swojej żony. Prowadzi w tej sprawie śledztwo, jednak jego stan mocno mu to utrudnia. Główny bohater posiłkuje się notatkami, tatuażami i zdjęciami, by w ten sposób odtworzyć to, co się wydarzyło.

Niedawno miałem okazję nadrobić ten film po latach i przyznam, że zafascynowała mnie dwoistość tego filmu. Z jednej strony wprowadza nas w skomplikowany koncept znajdowania się i tworzenia w cudzych snach, z drugiej przedstawia to w sposób bardzo płynny i możliwy do zrozumienia. Cobb (DiCaprio) stoi na czele zespołu, który specjalizuje się we "włamaniach" do cudzych snów. Przed głównym bohaterem i jego współpracownikami stoi nowe zadanie - mają przenieść się do umysłu dziedzica potężnego koncernu (Murphy) i wpłynąć na jego przyszłą decyzję. To karkołomne zadanie, tym bardziej Cobb zmaga się z własnym dramatem w postaci obwiniania się o śmierć żony (Cotillard).

Drugi chronologicznie film z trylogii Nolana poświęconej Batmanowi i zarazem najlepszy, choć mający mocną konkurencję. Człowiek-Nietoperz (Bale) po pokonaniu Ra'sa Al Ghula walczy z rosnącą przestępczością i zepsuciem w Gotham. Bohater w pelerynie współpracuje z porucznikiem Gordonem (Oldman), jednak wyrasta im nowe zagrożenie w postaci psychopatycznego i niemożliwego do okiełznania Jokera (Ledger). W tym samym czasie Harvey Dent (Eckhart) wygrywa wybory na prokuratora okręgowego i zapowiada walkę ze złem.

Niezwykłe kino, pełne porywających zwrotów akcji oraz oparte na spektakularnym, pełnym ambicji pojedynku głównych bohaterów. Akcja filmu rozgrywa się w Londynie, w końcówce XIX wieku. Centralnymi postaciami tej historii są dwaj magicy i zarazem przyjaciele - Robert Angier (Jackman) i Alfred Borden (Bale). Podczas jednego z pokazów ginie Julia, żona Angiera. Mężczyzna obwinia o jej śmierć swojego Bordena. Od tego momentu stosunki między iluzjonistami drastycznie się ochładzają, a z czasem rozpoczyna się brutalna walka o pozycję i sławę.

Nie jestem pewien, czy większość fanów Nolana się ze mną zgodzi, ale ze wszystkich dzieł reżysera, to właśnie film o ojcu bomby atomowej budzi we mnie poczucie największego spełnienia - reżyserskiego, scenopisarskiego, technicznego, aktorskiego. Oppenheimera (Murphy) poznajemy, gdy wykłada w latach 30. na uniwersytetach Caltech oraz Berkeley i jest powiązany z komunistycznymi środowiskami. Wkrótce jego życie drastycznie się zmienia - generał Leslie Groves (Matt Damon) składa mu ofertę poprowadzenia Projektu Manhattan, którego celem jest zbudowanie bomby atomowej. W tym samym czasie jesteśmy świadkami przesłuchania Lewisa Straussa (Robert Downey Jr.) przed komisją senacką.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Czytaj więcej na Spider's Web: