REKLAMA

Absurdalny thriller w streamingu. Trudno uwierzyć, że to prawdziwa historia

W serwisie streamingowym Canal+ można już oglądać „Desperata” („Dead Man’s Wire”), najnowszy film Gusa Van Santa, reżysera „Buntownika z wyboru” i „Obywatela Milka”. To oparty na prawdziwych wydarzeniach thriller z Billem Skarsgårdem, Alem Pacino i Dacre’em Montgomerym. Historia jest tak absurdalna, że trudno uwierzyć, iż wydarzyła się naprawdę.

desperat film canal plus
REKLAMA

Akcja przenosi nas do Indianapolis w 1977 r. Tony Kiritsis, drobny przedsiębiorca, który popadł w konflikt z firmą udzielającą mu kredytu hipotecznego, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Wkracza do siedziby przedsiębiorstwa i bierze za zakładnika Richarda Halla, syna jego właściciela. Przywiązuje go do siebie za pomocą specjalnego mechanizmu połączonego ze strzelbą. Każda próba obezwładnienia porywacza może skończyć się śmiercią zakładnika. Tony domaga się pieniędzy i publicznych przeprosin za coś, co uważa za finansowe oszustwo. Rozpoczyna się niebezpieczna rozgrywka, którą szybko zaczynają żyć lokalne media.

REKLAMA

Co istotne, nie jest to scenariusz wymyślony na potrzeby kina. Prawdziwy Tony Kiritsis rzeczywiście dokonał porwania, które przez wiele godzin przyciągało uwagę mieszkańców Indianapolis i całych Stanów Zjednoczonych. Jego historia stała się medialnym spektaklem, a sam porywacz zyskał nieoczekiwanych sympatyków, którzy widzieli w nim człowieka występującego przeciwko bezwzględnym finansistom. Sprawa doczekała się później książek, dokumentu, podcastu, a nawet zrealizowanego rok po filmie serialu z Jonem Hammem (dostępny w HBO Max).

Co obejrzeć w weekend? Desperat już w CANAL+

Gus Van Sant wychodzi tu poza ramy prostego filmu o zakładniku. „Desperat” jest jednocześnie trzymającym w napięciu thrillerem, czarną komedią i opowieścią o starciu zwykłego człowieka z bezdusznym światem finansowych elit. Reżyser umiejętnie odtwarza atmosferę lat 70., a przy okazji porusza kwestie, które pozostają dziś aktualne: wyzysku, nierówności społecznych i roli mediów w kreowaniu bohaterów czy sensacji.

REKLAMA
desperat film recenzja skarsgard

Sercem obrazu jest Bill Skarsgård. Jego Tony to postać nieprzewidywalna, chaotyczna, momentami groteskowa, ale też budząca współczucie. Aktor świetnie balansuje między czarnym humorem a autentycznym zagrożeniem. Film nie próbuje jednak zrobić z Kiritsisa nieskazitelnego bohatera ludowego. Owszem, jego gniew na finansowe elity jest zrozumiały, a poczucie krzywdy łatwo pojąć, ale sam Tony pozostaje postacią pełną sprzeczności. Bywa zabawny, nieporadny, narcystyczny i niebezpieczny. Właśnie ta niejednoznaczność sprawia, że „Desperat” nie zamienia się w prostą opowieść o dobrym człowieku walczącym ze złym systemem. Reżyser zostawia widzowi przestrzeń do własnej oceny.

„Desperat” przywołuje skojarzenia z „Pieskim popołudniem” Sidneya Lumeta czy „Siecią” Sidneya Lumeta, ale nie jest jedynie odtwórczą próbą powtórzenia klasyki kina lat 70. Van Sant tworzy dynamiczne, nieoczywiste widowisko, w którym napięcie idzie w parze z ironią i społecznym komentarzem. Historia potrafi rozbawić, chwilę później przypomnieć o śmiertelnym niebezpieczeństwie, a na koniec zostawić z kilkoma niewygodnymi pytaniami o władzę pieniądza i granice desperacji. Jeśli lubicie thrillery oparte na faktach, w których dziwne poczucie absurdu miesza się z prawdziwym dramatem, zdecydowanie warto dać mu szansę. Film jest już dostępny w serwisie streamingowym Canal+.

Czytaj więcej w Spider's Web:

Michał Jarecki
Redaktor

Dla Rozrywka Spider’s Web najchętniej bloguje o branży filmowej, krytycznym (lub pełnym uwielbienia) okiem przyglądając się nowościom na ekranach kin i w serwisach streamingowych. Kinoman, filmoznawca, szczerze miłujący zarówno arthouse, jak i naszpikowane akcją popcorniaki. Niemal cały swój czas wolny poświęca kulturze w najróżniejszych jej formach. Wciąż dokształca się filmoznawczo; o sztukach wizualnych pisze od lat, początkowo raczej hobbystycznie, a od dłuższego czasu – zawodowo. Gościł w Radiowej Czwórce czy telewizji publicznej; można go było przeczytać m.in. w miesięczniku „Kino”, „Nowej Fantastyce” czy na łamach innych serwisów (recenzje, felietony, newsy, wywiady).

REKLAMA
REKLAMA