Godzilla Minus Zero wstrząsnęła krytykami. Płaczą

Trzy lata temu film „Godzilla Minus One” zaskoczył światową publiczność, nieoczekiwanie okazując się jednym z najlepszych filmów o tytułowej bestii w historii - i znakomitym filmem w ogóle. Wielki sukces artystyczny i komercyjny tego szokująco niedrogiego (10-15 mln dol., 116 mln w box office(, a znakomicie się prezentującego obrazu sprawił, że podjęto decyzję o realizacji kontynuacji. Jak można się spodziewać, oczekiwania były wielkie, a presja na powtórzenie - a najlepiej: przebicie - triumfu i osiągnięć „jedynki” rosła.

Pierwsze pokazy „Godzilla Minus Zero” już za nami - i chyba mało kto spodziewał się takich opinii.

Film już na starcie cieszy się 95 proc. pozytywnych recenzji w serwisie Rotten Tomatoes przy 22 tekstach. I choć poprzedni obraz szczyci się absurdalnie rzadkim wynikiem na poziomie 99 proc. pozytywnych ocen od dziennikarzy (i 98 proc. od widowni), to i tak mówimy o wybitnym starcie. Nie ma najmniejszych wątpliwości: jest bardzo, bardzo dobrze.

By zrozumieć, o jak udanej kontynuacji mowa, trzeba jednak zagłębić się w treść recenzji - przyznam, że nie sądziłem, iż będą one aż tak entuzjastyczne. Część dziennikarzy bez ogródek mówi o jednym z najlepszych sequeli w historii kina; jeden z nich twierdzi, że to sytuacja analogiczna do premiery „Ojca chrzestnego 2” Coppoli - szokująco udanej kontynuacji uwielbianego obrazu. Piszą też o jednym z najlepszych filmów roku, który warto zgłosić do Oscarów - szansa na nominację w kategorii „Najlepszy film” jest ponoć spora.

Podkreśla się, że „Godzilla Minus Zero” jest bardziej widowiskowym i odważniejszym filmem niż poprzednik. Takashi Yamazaki ponownie łączy kino kaiju z powojennym dramatem obyczajowym, tylko tym razem skala jest wyraźnie większa: potwory są bardziej obecne, destrukcja bardziej spektakularna, a finał oferuje zdaniem wielu krytyków jedne z najlepszych scen monster-movie, jakie można było zobaczyć w ostatnich latach. „The Guardian” szczególnie zachwyca się efektami, podkreślając, że film potrafi połączyć skalę kina katastroficznego z horrorem i przekonującą fizycznością potworów, zamiast zamieniać ich walki w bezosobowy, sztuczny pokaz CGI.

Jednocześnie film nie porzuca tego, co było największą siłą „Minus One” - ludzi. Nadal chodzi o Japonię odbudowującą się po wojnie, traumę, poświęcenie, rodzinę i pytanie o to, ile można wymagać od jednostki w imię większego dobra. „The Guardian” zwraca uwagę na motyw prób kontrolowania sił, których człowiek tak naprawdę nie jest w stanie kontrolować, natomiast „RogerEbert.com" interpretuje film jako jeszcze mocniejszą krytykę instytucji i rządów, które są gotowe poświęcać bezpieczeństwo obywateli dla przewagi militarnej.

Większy budżet i rozbudowane efekty pozwoliły Yamazakiemu zrobić rzeczy, których pierwszy film nie mógł zrobić. Dziennikarz „Guardiana” wyróżnia przede wszystkim finałową konfrontację, natomiast przedstawiciel serwisu Rogera Eberta wskazuje na wyjątkowo mocne sceny zniszczeń oraz nowego kaiju potrafiącego unosić całe budynki i ciskać nimi o ziemię. Pojawia się też bardzo efektowna scena powietrznej walki, która przenosi napięcie pierwszej części z morza w przestworza.

„The Hollywood Reporter” chwali rodzinny wymiar historii i to, że Yamazaki daje widzowi czas na śledzenie relacji między postaciami - i są to relacje, którymi odbiorca się przejmuje.

Najbardziej sceptyczny okazał się William Bibbiani z „The Wrap”. Jego zdaniem sequel wpada w klasyczny problem kontynuacji: „Minus One” zbudowało spójny związek między Godzillą, traumą wojenną i dramatem bohatera, natomiast tutaj pojawienie się kolejnego potwora sprawia, że metafora zaczyna się rozmywać. Film nadal uważa za bardzo dobry i jeden z ciekawszych sequeli w historii serii, ale zauważa, że „substancja i widowisko są ze sobą w konflikcie”. Jego zdaniem emocjonalna siła filmu wynika częściowo z tego, że znamy już bohaterów z pierwszej części, a niekoniecznie z samej historii przedstawionej w sequelu.

Co ciekawe: powtarzają się głosy o wielkim wzruszeniu. Część krytyków oświadczyła, że nie spodziewała się takiego poruszenia, a nawet łez na filmie o Królu Potworów - tymczasem film łapie widza za gardło czymś niespodziewanym i emocjonalnie miażdżącym. 

Akcja filmu rozpoczyna się kilka lat po wydarzeniach z pierwszego filmu, gdy Japonia próbuje odbudować się po wojnie i ataku Godzilli. Shikishima i pozostali ocalali starają się żyć dalej, ale pojawienie się nowego zagrożenia kaiju ponownie pogrąża kraj w chaosie. Bohaterowie muszą zmierzyć się nie tylko z potworem, lecz także z konsekwencjami wojny, traumą i pytaniem, jak chronić kruchą codzienność, którą udało im się odbudować.

GODZILLA MINUS ZERO - w polskich kinach od 6 listopada.

Czytaj więcej w Spider's Web: