Najlepsze role Woody'ego Harrelsona. To znakomity aktor

65 lat temu Ameryka jeszcze nie wiedziała, że na świat przyszedł jeden z najbardziej charakterystycznych i wyrazistych aktorów tego kraju. Woody Harrelson nigdy nie zdobył Oscara, ale jest jednym z wielu dowodów na to, że nie jest to konieczne, by móc zasłużyć na miano świetnego w swoim fachu. Przedstawiamy najlepsze kreacje, jakie Harrelson dał widowni w trakcie swojej długiej i bogatej kariery.

Kultowy katastroficzny film, którego głównym bohaterem jest Jackson Curtis (John Cusack) - pracujący dla rosyjskiego miliardera pisarz, który w obliczu apokalipsy musi wygrać wyścig z czasem, by ochronić rodzinę i dotrzeć do arki, która ma zapewnić im przetrwanie. Woody Harrelson ma tu małą, ale bardzo wyrazistą rolę w postaci Charliego Frosta, wierzącego w teorie spiskowe radiowca, który naprowadza bohaterów na teorię udowadniającą, że koniec świata jest prawdziwy. 

Komedia romantyczna rozgrywająca się wokół misji Apollo 11, pomiędzy ambitną specjalistką od PR Kelly Jones (Scarlett Johansson) a sceptycznym wobec jej pomysłów dyrektorem NASA ds. startów, Cole'em Davisem (Channing Tatum). Harrelsonowi przypadła udana rola "czarnego charakteru" - Moe Berkusa, tajnego wysłannika administracji Nixona, który pod szantażem w postaci groźby ujawnienia przeszłości głównej bohaterki, zleca jej zbudowanie pozytywnych nastrojów społecznych wokół zbliżającej się kosmicznej wyprawy.

Eddie Brock (Tom Hardy) planuje wrócić na dziennikarski szczyt, wykorzystując szansę na rozmowę z seryjnym mordercą, Cletusem Kasady (Woody Harrelson). Gdy ten zostaje skazany na śmierć, wskutek ugryzienia Brocka, do jego organizmu trafia również symbiont. To sprawia, że w Kasadym rodzi się przerażające alter ego w postaci diabolicznego, brutalnego Carnage'a. Sam film jest totalnym scenariuszowym bałaganem, ale Harrelson w roli Cletusa szarżuje, aż miło. I to jest okej.

Lata 30., Ameryka. Funkcjonariusze FBI dysponujący najnowszą technologią kryminalistyczną nie są w stanie schwytać Bonnie i Clyde'a - sławnej pary złodziei i morderców. Wobec porażki służb, do akcji wkracza dwóch byłych stróżów prawa z Teksasu. Frank Hamer (Kevin Costner) oraz Maney Gault (Woody Harrelson) wracają z emerytury, by dopaść legendarny duet. Oryginalne, oparte o życiorysy prawdziwych poetaci, spojrzenie Johna Lee Hancocka na historię ujęcia słynnych przestępców. 

Tutaj mamy do czynienia nie z filmem, a z całą serią. Woody Harrelson pojawił się bowiem w aż czterech produkcjach spod szyldu "Igrzyska śmierci". Wcielał się tam w Haymitcha Abernathy'ego - zwycięzcę Głodowych Igrzysk, mentora Katniss Everdeen i Peety Mellarka, alkoholika, który stał się częścią spisku mającego na celu obalenie Kapitolu. To właśnie ta postać, w młodszej wersji sportretowanej przez Josepha Zadę, będzie w centrum fabuły nadchodzącego "Wschodu słońca w dniu dożynek".

Kolejna seria, w której Harrelson nie tylko występował (choć to zapewne nie koniec), ale również świetnie wypadał. Spośród wszystkich Jeźdźców, to grany przez niego Merritt McKinney najbardziej przykuwał uwagę swoim ironicznym humorem oraz ogromną charyzmą. Niezależnie od poziomu filmów - Woody w tej roli bawi się fantastycznie i w każdej z trzech dotychczasowych odsłon zawsze dostarcza dobrych, zwykle komediowych, wrażeń. 

Llewelyn Moss (Josh Brolin) jest myśliwym. W trakcie polowania niedaleko granicy z Meksykiem dokonuje szokującego odkrycia. Znajduje grupę rozbitych samochodów, a wśród nich martwe ciała, 2 miliony dolarów oraz bagażnik pełen heroiny. Przywłaszczenie znaleziska jest początkiem jego problemów, bowiem sprowadza na siebie uwagę zawodowego zabójcy, Antona Chigurha (Javier Bardem). Film powszechnie uznawany za jeden z najlepszych we współczesnej historii amerykańskiego kina. W klasyku braci Coen Harrelsonowi przypadła rola Carsona Wellsa - łowcy nagród i zabójcy, wysłanego za Chigurhem.

Carl (Harris Dickinson) i Yaya (Charlbi Dean) to para modeli-influencerów, która wybiera się w podróż na ekskluzywnym jachcie wśród innych bogaczy. Sytuację drastycznie zmienia jednak sztorm, którego efekty obracają w pył dotychczasową drabinę społeczną i wprowadzają nowy porządek. Sprawna i przewrotna satyra na bogatych, zepsutych ludzi, autorstwa Rubena Ostlunda. Woody Harrelson zalicza tam epizod w roli pijanego i sympatyzującego z Marksem kapitana statku. Ta rola jest dokładnie tak dobra, jak brzmi.

Jedno ze świeższych spojrzeń na legendarną aferę Watergate, przedstawiające jak E. Howard Hunt (Woody Harrelson) i G. Gordon Liddy (Justin Theroux) zostali zatrudnieni przez Biały Dom do prowadzenia tajnych operacji mających na celu zdyskredytowanie przeciwników politycznych Richarda Nixona. Pech sprawia, że z jego wiernych zwolenników, stają się architektami upadku jego prezydentury. Harrelson raczej nie jest typem serialowego aktora (to jeden z zaledwie czterech seriali w jego karierze), ale w każdym daje z siebie wszystko. Ta rola to jedna z wielu perełek.

Dwa lata po wydarzeniach z poprzedniej części Cezar (Andy Serkis) i jego plemię zostają zmuszone do walki przeciwko paramilitarnej formacji Alpha-Omega kierowanej przez bezwzględnego pułkownika McCullougha (Woody Harrelson). Małpy ponoszą olbrzymie straty, a Cezar zamierza pomścić swoich pobratymców i stanąć oko w oko z największym wrogiem. Fantastyczny blockbuster z doskonałym aktorstwem Serkisa i oczywiście Harrelsona, którego kreacja mrozi krew w żyłach. Matt Reeves miał niesamowitego nosa.

Kronika życia Larry'ego Flinta (Woody Harrelson), legendarnego amerykańskiego skandalisty, który handlował alkoholem na prowincji w Kentucky, a wiele lat później zbudował imperium pornograficzne i stał się symbolem walki o wolność słowa w Stanach Zjednoczonych. Za reżyserię odpowiada mający dryg do historii biograficznych, kultowy czeski reżyser, Miloš Forman ("Amadeusz").

Film opowiada o dwóch mężczyznach, którzy znaleźli sposób na przetrwanie w świecie zdziesiątkowanym przez epidemię zombie. Columbus (Jesse Eisenberg) jest słabeuszem, którego przy życiu trzyma tylko paniczny strach, Tallahassee (Woody Harrelson) natomiast jest wymachującym kałasznikowem, mordującym zombie twardzielem, którego celem jest pozbycie się ostatniego żywego trupa z powierzchni ziemi. "Zombieland" to prawdziwy lasyk komediowego horroru, a jeśli da się jakąś rolę określić najbardziej "harrelsonowską", to stawiałbym właśnie na Tallahassee'ego. Co to oznacza? Zobaczycie, zrozumiecie.

Mickey (Woody Harrelson) i Mallory (Juliette Lewis) Knox są parą kochanków, którzy podróżują przez Stany Zjednoczone i dokonują brutalnych morderstw na przypadkowo spotkanych, niewinnych ludziach. Charakteryzuje ich to, że zawsze zostawiają zawsze jednego żywego świadka, który ma opowiedzieć o tym, co widział. Z czasem Mickey i Mallory stają się sławnym bohaterami i obiektami zainteresowania mediów. Co się stanie, gdy Oliver Stone i Quentin Tarantino połączą siły? Właśnie to - znakomite kino, w którym Woody Harrelson zalicza jedną ze swoich najlepszych ról w karierze.

Rust Cohle (Matthew McConaughey) i Martin Hart (Woody Harrelson) pracują nad sprawą zagadkowych morderstw w Luizjanie w połowie lat 90. XX wieku. Po 17 latach od zamknięcia sprawy, dowiadują się o kolejnym morderstwie. To pierwszy sezon kultowej, kryminalnej antologii autorstwa Nica Pizzolatto. Hart, w którego wciela się Harrelson, to detektyw w średnim wieku, ktory jest świetny w swojej pracy, ale jego życie rodzinno-uczuciowe to pasmo porażek i destrukcji. 

Główną bohaterką filmu jest Mildred Hayes (Frances McDormand) - kobieta, która nie może pogodzić się z gwałtem na swojej nastoletniej córce Angeli i jej śmiercią. Jest wściekła i sfrustrowana z powodu braku postępów w policyjnym dochodzeniu. Postanawia wynająć trzy billboardy, na których umieszcza słowa celujące w stróżów prawa. Woody Harrelson zagrał tu swoją - moim zdaniem - najlepszą rolę w karierze. Szeryf Willoughby to służbista, który nie przekracza granic i mimo braku efektów śledztwa, jest uczciwym człowiekiem honoru, przytłoczonym facetem, który zmaga się również z własnym dramatem. Choć to ekranowi partnerzy Harrelsona (McDormand i Rockwell) wrócili do domu z Oscarami, aktor równie mocno na niego zasłużył. 

Czytaj więcej w Spider's Web: