Do HBO Max wpadł dreszczowiec o dinozaurach. Jurassic World nie ma podjazdu

Akcja filmu rozpoczyna się w 1982 r. Denise (Anne Hathaway) i Greg (Ewan McGregor) Plattowie mieszkają z dwójką dzieci na spokojnym amerykańskim przedmieściu. Ich małżeństwo przechodzi poważny kryzys, ale to niejedyne wyzwanie, z którym przyjdzie im się mierzyć. Otóż pewnego dnia dochodzi do niewytłumaczalnego zjawiska: cała ulica Dębowa zostaje wyrwana z dotychczasowego miejsca i przeniesiona do prehistorycznego świata.

Szybko okazuje się, że nowym sąsiedztwem Plattów są dinozaury, a dotychczas bezpieczne podwórka, garaże i osiedlowe drogi zamieniły się w terytorium łowieckie. Rodzina musi nauczyć się współpracować i porozumiewać, jeśli chce przeżyć i znaleźć sposób na powrót do domu.

Zamiast od razu rzucać widzów w wir walki z prehistorycznymi gadami, twórca poświęca sporo miejsca bohaterom. Poznajemy ich problemy, obserwujemy rozpadające się małżeństwo i widzimy, jak bardzo poszczególni członkowie rodziny oddalili się od siebie. Dzięki temu późniejsza walka o przetrwanie ma emocjonalną stawkę. Nie chodzi wyłącznie o to, czy ktoś ucieknie przed przerośniętą kreaturą, ale również o to, czy Plattowie będą jeszcze w stanie funkcjonować jako rodzina.

Pod tym i wieloma innymi względami „Koniec ulicy Dębowej” przypomina najlepsze kino przygodowe lat 80. Nietrudno dostrzec tu inspiracje twórczością wspomnianego już Spielberga. Jest w tym wszystkim sporo nostalgii, ale Mitchell nie ogranicza się do odtwarzania sprawdzonych schematów. Potrafi połączyć familijne sekwencje z atmosferą niepokoju, czarnym humorem i zaskakującą brutalnością.

Nie dajcie się zwieść pozornie niewinnej konwencji. To nie jest kolejna produkcja, w której dinozaury są przede wszystkim efektowną atrakcją dla najmłodszych. Reżyser pokazuje je jako dzikie, nieprzewidywalne zwierzęta. Spotkanie z nimi oznacza realne zagrożenie, o czym szybko przekonują się mieszkańcy ulicy, ginąc jedno po drugim. Jest tu mnóstwo scen, w których napięcie budowane jest przede wszystkim przez to, co dzieje się gdzieś na drugim planie. Widz sam zaczyna wypatrywać niebezpieczeństwa, zanim jeszcze bohaterowie zorientują się, że coś jest nie tak.

Duża w tym zasługa operatora Michaela Gioulakisa, który ponownie współpracował z Mitchellem. Starannie komponowane kadry, dłuższe ujęcia i umiejętne wykorzystywanie przestrzeni podkręcają napięcie. Czasami wystarczy jeden ruch w oddali, by scena nabrała zupełnie innego charakteru. Na pochwałę zasługują również projekty dinozaurów. Twórcy postawili na bardziej naturalistyczne podejście, a część stworzeń otrzymała nawet upierzenie.

W centrum całej historii pozostają jednak Anne Hathaway i Ewan McGregor. Oboje wybitnie odnajdują się w rolach rodziców, którzy muszą porzucić urazy i wspólnie walczyć o bezpieczeństwo dzieci. Hathaway dostaje przy tym sporo okazji, by pokazać zarówno bezradność, jak i determinację matki, która w sytuacji ekstremalnej musi przeobrazić się w - dosłownie - bohaterkę kina akcji pełną gębą. McGregor z kolei nadaje Gregowi nieporadności i emocjonalnego zagubienia. Świetny duet.

W moim odczuciu „Ulica Dębowa” to jedna z największych niespodzianek roku. Łączy rozrywkowy charakter, kreatywność i umiejętne nawiązania do kina Amblin - i właśnie takiego oryginalnego, pomysłowego kina blocknusterowego brakowało mi ostatnio na dużych ekranach. Uwielbiam absurdalny pomysł wyjściowy, który ostatecznie zamienia się w pełną przygód, nostalgicznie zrealizowaną opowieść; cenię fakt, że od pewnego momentu zagrożenie czuć niemal na każdym kroku. Jak na pozornie rodzinne kino, film okazuje się zaskakująco brutalny i obfitujący w naprawdę nieprzyjemne ujęcia. Nie epatuje przemocą, nie pokazuje zbyt wiele krwi, nie doświadczycie tu żadnego gore - ale i niczego o nie wygładza, nie odwraca kamery od ofiar.

Dzieło Mitchella to tytuł o bardzo unikalnym charakterze. Facet dał nam absorbujący, zarazem niepokojący i zabawny, bezbłędnie zmontowany i dopieszczony realizacyjnie - to jeden z najlepszych filmów z dinozaurami od dekad, a z całą pewnością bijący na głowę wszystkie „Jurassic Worldy”. 

Co obejrzeć w Spider's Web: