W serwisie streamingowym Canal+ można już oglądać „Pamięć” („Memory”) z 2023 roku, dramat Michela Franco z Jessicą Chastain i Peterem Sarsgaardem w rolach głównych. To jeden z najbardziej nietypowych filmów w dorobku meksykańskiego reżysera, który tym razem zaproponował zaskakująco czułą, intymną opowieść o dwojgu ludzi naznaczonych przez przeszłość. Film miał premierę na festiwalu w Wenecji, gdzie Sarsgaard otrzymał Puchar Volpiego dla najlepszego aktora.
Główną bohaterką jest Sylvia (Chastain), samotna matka i pracownica ośrodka opiekuńczego, która od kilkunastu lat pozostaje trzeźwa. Jej życie podporządkowane jest ścisłej rutynie, a przeszłość, o której niechętnie rozmawia, wciąż rzuca cień na codzienność. Wszystko zmienia się podczas zjazdu absolwentów liceum, gdzie kobieta spotyka Saula (Sarsgaard). Mężczyzna podąża za nią aż do domu i spędza noc pod jej drzwiami. Sylvia jest przerażona, ale szybko odkrywa, że jego zachowanie ma związek z poważnymi problemami z pamięcią. Saul cierpi na wczesną demencję i nie do końca rozumie, co właściwie robi ani dlaczego znalazł się pod jej mieszkaniem.
Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy na jaw wychodzą kolejne szczegóły z przeszłości obojga bohaterów. Sylvia jest przekonana, że Saul miał związek z traumatycznymi wydarzeniami sprzed lat. On sam nie potrafi jednak zweryfikować tych wspomnień. Wkrótce kobieta otrzymuje propozycję opiekowania się mężczyzną, a ich początkowo bardzo nieufna relacja zaczyna się zmieniać.
Pamięć - polecajka z HBO Max
Franco buduje historię na pozornie prostym, ale niezwykle ciekawym kontraście: Sylvia pamięta zbyt wiele i chciałaby uwolnić się od bolesnych wspomnień, podczas gdy Saul coraz bardziej traci dostęp do własnej przeszłości.
„Pamięć” to film, który wymaga od widza cierpliwości. Michel Franco nie spieszy się z wyjaśnianiem kolejnych zagadek, nie podaje wszystkich informacji na tacy i często pozwala, by więcej od dialogów mówiły gesty, spojrzenia czy zachowanie bohaterów. Z pozoru niewiele się tu dzieje, ale pod powierzchnią spokojnej, codziennej opowieści kryje się sporo emocjonalnych napięć. Reżyser potrafi zaskoczyć, podważyć nasze wcześniejsze interpretacje, skłonić do refleksji nad istotą własnych wspomnień.
Wielką siłą tej opowieści o traumie, samotności, godności i potrzebie bliskości jest obsada. Jessica Chastain pokazuje się z wyjątkowo kruchej strony; jej Sylvia jest zamknięta w sobie, nieufna i nadmiernie kontrolująca otoczenie, a jednocześnie desperacko potrzebuje poczucia bezpieczeństwa. Peter Sarsgaard jest poruszający jako Saul - zagubiony, łagodny mężczyzna, który próbuje zachować niezależność, choć jego własny umysł coraz częściej go zawodzi. Nic dziwnego, że aktor został nagrodzony w Wenecji.
Warto zaznaczyć, że „Pamięć” jest pewnym zaskoczeniem w filmografii Michela Franco. Twórca takich obrazów jak „Sundown” czy „Nowy porządek” przyzwyczaił widzów do bezkompromisowego kina, w którym bohaterowie często zostają wystawieni na wyjątkowo brutalne próby - nadziei tam jak na lekarstwo. Tym razem reżyser również nie oszczędza swoich postaci, ale patrzy na nie z większą czułością i empatią. Nie próbuje też na siłę wzruszać ani zamieniać trudnych tematów w melodramatyczny spektakl. Doceniam.
„Pamięć” to - uprzedzam - propozycja dla osób, które szukają czegoś więcej niż kolejnego filmu do obejrzenia w tle. Jest spokojna, momentami niewygodna i niejednoznaczna, ale przy tym niezwykle poruszająca. Jeśli macie ochotę na dojrzałe, świetnie zagrane kino, które zostaje w głowie na długo po seansie, koniecznie dopiszcie „Pamięć” do listy. Film jest już dostępny w Canal+.
Czytaj więcej w Spider's Web:
Dla Rozrywka Spider’s Web najchętniej bloguje o branży filmowej, krytycznym (lub pełnym uwielbienia) okiem przyglądając się nowościom na ekranach kin i w serwisach streamingowych. Kinoman, filmoznawca, szczerze miłujący zarówno arthouse, jak i naszpikowane akcją popcorniaki. Niemal cały swój czas wolny poświęca kulturze w najróżniejszych jej formach. Wciąż dokształca się filmoznawczo; o sztukach wizualnych pisze od lat, początkowo raczej hobbystycznie, a od dłuższego czasu – zawodowo. Gościł w Radiowej Czwórce czy telewizji publicznej; można go było przeczytać m.in. w miesięczniku „Kino”, „Nowej Fantastyce” czy na łamach innych serwisów (recenzje, felietony, newsy, wywiady).