Kim była dziewczynka w niebieskim swetrze w Szeptaczu? Zakończenie

„Szeptacz” to nowy film oryginalny Netfliksa. Opowiada o przedwcześnie owdowiałym mężczyźnie, Tomie Kennedym (Adam Scott), którego po przeprowadzce do rodzinnego miasta spotyka straszliwa tragedia. Jego syn Jake (Acston Luca Porto) zostaje porwany i wszystko wskazuje na to, że za uprowadzeniem stoi ktoś, kto kopiuje metody Szeptacza, seryjnego zabójcy grasującego wiele lat wcześniej.

Od pierwszych minut filmu widzimy, że naszym bohaterom towarzyszy ktoś jeszcze. Na początku jest gdzieś w tle, w kącie kadru. Szybko jednak okazuje się, że jej rola dla fabuły jest znacznie istotniejsza.

Spośród licznych wątków nowego thrillera Netfliksa jednym z najważniejszych jest ten poświęcony traumie, jaką przechodzi Jake po śmierci matki. Nie do końca wiemy, co się stało, ale jasne jest, że chłopiec jeszcze nie poradził sobie ze stratą. Symbolem tego są schody i irracjonalny strach dziecka przed nimi.

Uwaga, spoilery.

Czytaj także: Kto był Szeptaczem? Wyjaśniamy zakończenie hitu Netfliksa

Od samego początku jego ojciec widzi w wymyślonej przyjaciółce sposób syna na traumę i nie widzi w tym nic nadzwyczajnego – wszak sam miał takiego wymyślonego przyjaciela. Niewiara w przeżycia syna jest również powodem, dla którego przegapił moment, w którym Szeptacz zaczął kontaktować się z chłopcem. Kim więc jest dziewczynka?

Odpowiedź przynosi zakończenie filmu. Gdy Tom przegląda zdjęcia swojej żony, zauważa, że na jednej z fotografii jest jego żona, gdy była małą, może kilkuletnią dziewczynką. Nosi dokładnie ten sam sweter, co postać z wizji jego syna. Tom zaczyna rozumieć, co tu właściwie zaszło.

Oczywiście film nie odpowiada wprost, czy postać była jedynie wizją dziecka, które cały czas nie poradziło sobie ze śmiercią matki, czy może nadnaturalną zjawą, duchem chroniącym własnego syna. Z jednej strony byłoby to logiczne: chłopiec zobaczył mamę jako małą dziewczynkę na zdjęciu i od tej pory tak sobie ją wyobrażał. Z drugiej jednak – z samej relacji dziecka możemy wywnioskować, że „zjawa” przekazywała mu informacje, których on sam nie mógłby poznać. Bo skąd chłopiec miałby wiedzieć o „dziecku w podłodze”? Albo dlaczego (co widzieliśmy na ekranie) dziewczynka ostrzegała go przed niebezpieczeństwem?

Reżyser filmu James Ashcroft przyznał to wprost. W rozmowie z serwisem Decider mówił:

Dodaje również, że ma świadomość, iż sięgnięcie po motyw niewidzialnego przyjaciela musi wywołać pytania o to, czy to fantastyczny byt, czy też może objaw psychozy u chłopca.

Czytaj więcej na Spider's Web: