literatura polska

Zawsze uwielbiałem kryminały. A kiedy kryminał jest osadzony w pierwszej połowie XX wieku i pojawiają się w nim autentyczne postaci historyczne i zdarzenia, które wtedy trzęsły posadami całego świata, to pewne jest, że taki tytuł ma u mnie mocne fory. Po Ogrodzie Bestii Deavera (100% miodu w 9 numerze Playbacku) sięgam po praktycznie każdą taką lekturę. Nie inaczej było z najnowszą książką Konrada T. Lewandowskiego, której po prostu nie mogłem odpuścić. A więc, nie czekając długo, zameldowałem się do naczelnego, a potem z niecierpliwością czekałem na przesyłkę, która nie chciała dojść.

Kryminał i powieść erotyczna w jednym - krzyczy do nas napis na okładce. No cóż - pomyślałem, oglądając ją i zastanawiając się, czemu by nie spróbować. Ostatnie "miksy" były raczej udane - wystarczy wspomnieć chociażby Jakuba Ćwieka (mimo że to fantastyka) i jego Liżąc Ostrze. Wydawnictwo Redhorse wkroczyło na sklepowe, czy raczej empikowe, półki dość nieoczekiwanie i zajęło miejsce zaraz obok Fabryki Słów. Czy konkurencja ich nie zmiecie?

Zapewne wielu pragnęłoby w jakiś sposób obserwować intymne życie przypadkowych ludzi. W dobie popularności różnego rodzaju reality show, takie zachowanie raczej nikogo nie zastanawia. Ponownie dostajemy taką możliwość - i o dziwo nie jest to kolejna telewizyjna produkcja, lecz stronice tejże książki.

Jakub Ćwiek, znany z cyklu o Lokim, tym razem zabiera czytelników w mroczną podróż na styku kryminału i horroru. "Liżąc ostrze" to powieść pełna napięcia, tajemnicy i zaskakujących zwrotów akcji. Czy warto po nią sięgnąć?

Jacek Komuda, mistrz opowieści o szlacheckiej Rzeczypospolitej, powraca z książką "Czarna szabla" której ponownie śledzimy losy pana Dydyńskiego, bohatera znanego z powieści. Przygody, walki, spiski i realia siedemnastowiecznej Polski wciągają jak nigdy dotąd.

"Koniec" Jacka Żakowskiego to zbiór wywiadów z czołowymi intelektualistami, poruszający tematykę globalnych kryzysów i przyszłości świata. Choć książka podejmuje istotne kwestie polityczne i społeczne, jej forma bywa nierówna, a atmosfera rozmów momentami napięta. Czy warto sięgnąć po ten tytuł?

Trudno określić mój stosunek do historii jako przedmiotu w szkole. Z jednej strony trzeba zapamiętywać wszystkie daty, wydarzenia, kto się z kim spotkał, po co, gdzie... Jeszcze gorszą sprawą jest odpytywanie, ale to standard i na innych lekcjach. Mimo tego zawsze kojarzę historię pozytywnie.

Jarosław Grzędowicz już od dawna należy do czołówki polskich fantastów. I chociaż nie musi nikomu tego udowadniać, każda jego publikacja zdaje się mieć na celu jeszcze większe wzmocnienie tej pozycji. Tak jak artysta z każdym nowym dziełem powiększą swoją paletę umiejętności o nowe techniki, tak Grzędowicz z każdą kolejną powieścią rośnie w oczach poszerzając znaczenie słowa "doskonałe". Co prawda takie zachwalanie jest dosyć niezręczne, jednak w tym wypadku nie mam innego wyjścia.