Recenzje filmowe

"Ballada o Busterze Scruggsie" to antologia filmów, na którą składa się sześć opowieści mających miejsce na Dzikim Zachodzie. To też pierwszy owoc współpracy braci Coen z Netfliksem. Czy udany?

Wszystko wskazuje na to, że „Gentleman z rewolwerem” przejdzie do historii jako ostatni film żywej legendy Hollywood. I choćby tylko dla samej roli Roberta Redforda warto go zobaczyć.

Film Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda oczaruje widzów. Zarówno tych młodszych, którzy dopiero zaczynają odkrywać magię ekranu, jak i tych starszych, którzy wychowali się na książkach o Harry’m Potterze. Co nie oznacza, że to film bez wad.

Alfa już jutro (9 listopada) trafi na ekrany polskich kin. To wzruszająca opowieść o chłopcu, który zaprzyjaźnił się z wilkiem.

Choć „Winni", najnowszy duński thriller, nie prezentuje specjalnie oryginalnego konceptu, to wykorzystuje go w sprawny i ciekawy sposób. Pokazując, że w sztuce wizualnej nadal najbardziej liczy się pomysł.

Dziadek do orzechów i cztery królestwa pokazuje, że Disney nadal potrafi robić świetne filmy familijne, z fabułą opartą na dobrze znanej wszystkim baśni, które zauroczą nie tylko młodszą części widowni.

Animacja „Jeszcze dzień życia”, oparta na książce Ryszarda Kapuścińskiego pod tym samym tytułem, pomimo dobrych i szlachetnych chęci, nie dorównuje literackiemu pierwowzorowi.

Chaotyczna, niedoskonała, dziwna, hermetyczna, a jednocześnie fascynująca, oryginalna i jedyna w swoim rodzaju. Taka jest "Druga strona wiatru" – ostatnie, nieukończone za życia dzieło Orsona Wellesa. Po latach film został odnaleziony i dokończony z pomocą platformy Netflix.

Jeden z bohaterów stwierdza na początku filmu, że chociaż zaszlachtowanie kilku osób przez psychopatę w masce jest tragiczną historią, to jednak w dzisiejszych czasach nie powinna ona nikogo szczególnie szokować. Wszak morderstwo, zwłaszcza z użyciem broni białej, spowszechniało, to sensacyjny relikt. Tak? David Gordon Green udowadnia, że jest inaczej.

Kolejna filmowa propozycja, powiększająca imponującą bibliotekę Netfliksa to musical. "Tęskniąc za miłością" ma swój urok, ale to nie jest nowe "La La Land", "Sława" czy "West Side Story".

Na seansie filmu "Ocean ognia" zasnąłby nawet Michael Bay, a po przebudzeniu zapałałby chęcią do nakręcenia czarno-białego niemego dramatu egzystencjalnego.

Luca Guadagnino i jego wersja Suspirii w żaden sposób nie daje się porównać z oryginałem z 1977 roku. Reżyser stworzył zupełnie autonomiczne dzieło, które jest kolejnym triumfem zespolenia ze sobą kina grozy i kina arthouse’owego.

Czy to film muzyczny? A może biograficzny? Taki, który porusza problemy przedstawicieli mniejszości seksualnej? Chorych na AIDS? A może to jakiś pokręcony musical? Odpowiedź na każde z tych pytań brzmi nie. To fantastyczny miszmasz wielu form. Coś, jak muzyka zespołu Queen.

Dziewczyna w sieci pająka robi niezłe wrażenie - to porządny, rzetelnie zrobiony thriller, który wciąga i angażuje. Ale to już nie to samo, co filmy na podstawie prozy samego Stiega Larssona. Starałam się nie porównywać, naprawdę. Niestety, nie udało się.

Kino kobiece było przez lata traktowane w Polsce nieco po macoszemu. Od pewnego czasu na rynku pojawia się coraz więcej reżyserek, które prezentują nowe spojrzenie na film. Jedną z nich jest Ewa Bukowska debiutująca obrazem 53 wojny. Tylko czy opowieść o życiu żony korespondenta wojennego ma w sobie wystarczającą moc przekazu?

Jeśli znane jest wam indonezyjskie kino akcji, w tym takie tytuły jak "The Raid" czy "Headshot", to najnowsza propozycja Netfliksa, "Przychodzi po nas noc", dostarczy wam masę krwawej rozrywki. Przygotujcie się na szaloną i efektowną jatkę.

Moja kolacja z Herve to dość dziwna i zakręcona opowieść o Hervé Villechaize, rozpoznawalnym aktorze, którego kariera już dawno się skończyła, a teraz postanowił opowiedzieć historię swojego życia.

Koreańska superprodukcja "Illang: Wilcza brygada", którą wyreżyserował twórca znakomitego "Ujrzałem diabła", to niezbyt udana adaptacja kultowego anime "Jin-Roh: Wolf Brigade".

Polskie filmy zdobywają coraz więcej nagród i są coraz chętniej oglądanie. W ciągu kilku lat odrodziło się też kino gatunkowe, którego przedstawicielem jest Jak pies z kotem w reżyserii Janusza Kondratiuka. Tylko czy opowieść o chorobie i umieraniu jego starszego brata ma szansę zainteresować szerszą publiczność?

Możecie mi uwierzyć na słowo – takiego popisu tanecznego w życiu nie widzieliście. "Climax" to danse macabre XXI wieku. Psychodeliczny film taneczny, wizualny trip i body horror w jednym. Tego nie można przegapić!