Filmy

Zapewne większość z was, gdybym zapytał o najlepszy film będący adaptacją komiksu przed erą Disney/Marvel, odpowiedziałaby „Batmany” Nolana. A przed tym? Długo, długo nic i „Batman” Burtona z 1989 roku, a jeszcze wcześniej „Superman” Donnera. Łatwo w tym miejscu przeoczyć bardzo ważną fazę dla rozwoju adaptacji komiksów na srebrnym ekranie, fazę Singera. Bryan Singer jest tym człowiekiem, który pokazał wszystkim, jak powinno się robić filmy o superbohaterach. Dzięki bogom, na jego celowniku znaleźli się marvelowscy mutanci, a wśród nich najbardziej znana grupa, czyli X-Men.

Big Hero 6 to zaplanowany na listopad bieżącego roku film animowany wytwórni Pixar, oparty na komiksach wydawanych przez Marvel. W sieci pojawiły się pierwsze zdjęcia tej produkcji. 

Można się nie zgadzać z tym, że "Godzilla” Garetha Edwardsa jest świetnym filmem, ale nie można dyskutować z liczbami. Reboot historii japońskiego kaiju od Legendary Pictures zarobił w weekend, w amerykańskich kinach 93,2 miliona dolarów, a na świecie 103 miliony dolarów - co oznacza, że "Godzilla" miała najlepsze "otwarcie" pośród premier w tym roku. 

Po masakrze z 1998 roku, Hollywood miało wielki dług wobec świata, a w szczególności wobec Japończyków. Amerykański remake "Godzilli" był tak żenujący, że wytwórnia Toho amerykańskiego potwora nie nazywała nawet Godzillą, a „Zillą”. Koniec końców Roland Emmerich - odpowiedzialny za tę porażkę - nie wylądował na stosie, a fani kaiju zaczęli powoli zapominać. Wygląda jednak na to, że Hollywood przypomniało sobie o wszystkim i uderzyło się w końcu pierś i za Oceanem narodził się ktoś, kto zrozumiał fenomen „Króla potworów”. "Godzilla" Garetha Edwardsa jest spektakularnym powrotem do korzeni, filmem na który Gojira zasługiwała od bardzo dawna.

Internet obfituje w najdziwniejsze rzeczy - ostatnio moją uwagę przykuła 8-bitowa wersja kultowego "Forresta Gumpa" z Tomem Hanksem, wyobrażona jako oldschoolowa gra komputerowa.

Godzilla - najbardziej znane kaiju na świecie, ikona japońskiej kinematografii, za trzy dni pojawi się na ekranach polskich kin w nowym filmie, prosto z USA. Fani zielonego jaszczura już teraz pewnie zaciskają kciuki w obawie, że amerykańska wytwórnia Legendary Pictures może zniszczyć obraz ich ulubionego potwora. Trudno dziwić się takim postawom, Godzilla przez 60 lat zyskała status gwiazdy (z miejscem na Hollywodzkiej Alei Sław), a jej „kult” trwa do dzisiaj. Zanim jednak wybierzecie się na japońskiego stwora w amerykańskiej wersji (CGI), zobaczcie jak to wyglądało ponad 60 lat temu, kiedy facet w ciężkim stroju deptał miniaturowe budowle.

No na reszcie! Dzięki istnieniu social media i uprzejmości Zacka Snydera, wiemy jak Ben Affleck będzie wyglądać w stroju Batmana w sequelu „Man of Steel”, nazwanym roboczo „Batman vs. Superman”. I cóż… muszę przyznać, że Affleck (Batman) na zdjęciu wygląda trochę jak Pudzian, który znalazł w szafie trochę płynnego lateksu i parę form odlewniczych.

Za każdym razem, kiedy oglądam kolejny paradokumentalny horror kręcony z ręki, zastanawiam się - kiedy ta moda się skończy? Stara szkoła robienia filmów, zawsze będzie ponad poziomem kolejnego filmu typu „found-footage”, szczególnie, jeśli za tym sposobem kręcenia nie stoi absolutnie nic. W przypadku filmu "Diabelskie Nasienie", twórcy poszli na łatwiznę, tworząc (niestraszny) paradokument, który nie potrafi się obronić w żadnym aspekcie.

Woody Allen nie nakręcił nowego filmu, chociaż wszystkie plakaty zdają się "Casanovę po przejściach" reklamować jako jego kolejne dzieło. Zagrał dla odmiany jedną z głównych ról w nie swojej produkcji, bowiem reżyserem i autorem scenariusza jest John Turturro. Turturro jest też głównym bohaterem filmu o nieco podstarzałym żigolaku, którzy postanawia ratować siebie i swojego przyjaciela, awansującego z dnia na dzień na alfonsa. 

Produkcja „Powstanie Warszawskie” bez wątpienia zapisze się w polskiej historii kina. Tyle tylko, że nie jako fabularny film, a kapitalnie podany zbiór materiałów wykonanych z narażeniem zdrowia i życia przez operatorów Biura Informacji i Propagandy AK. O ile studio graficzne ze Stanów dokonało cudu, tak wymyślony w Muzeum scenariusz rzuca na powstańców długi, odstraszający cień. 

Cokolwiek złego słyszeliście o filmie "Transcendencja" - to wszystko prawda. Reżyserski debiut Wally'ego Pfistera jest skrajnie nieinteresujący, wypełniony mniejszymi i większymi błędami oraz pozbawiony czegokolwiek, co byłoby w stanie go uratować. 

Z ręką na sercu, ile razy zdarzyło się wam podczas oglądania horroru, nie zagryźć zębów ze złości i nie zaciskać kciuków licząc, że każda potencjalna ofiara zginie? Założę się, że w trakcie 9 na 10 seansów tak właśnie mieliście, ponieważ ten gatunek jest irytujący i głupi z założenia. Większość z nich opiera się na ludzkim, irracjonalnym dążeniu do samo destrukcji. Bohaterowie kina grozy wydają się być półgłówkami, którzy koniec końców i tak pakują się w kłopoty, ponieważ myślenie logiczne u nich nie występuje. No cóż, bez tego nie byłoby horroru, ale przyznacie sami, horrory potrafią denerwować.

Kultowość "The Room” – najgorszego filmu  wszech czasów – rośnie nieprzerwanie od 2003 roku. Nic dziwnego zatem, że w końcu ktoś postanowił zrobić coś z tym faktem i pokazać reszcie ludzkości (która jakimś cudem "The Room” nie widziała) na czym polega fenomen filmu, a także jego twórcy, tj. Tommy’ego Wiseau. Tą odważną osobą jest James Franco, który wraz Sethem Rogenem oraz Evanem Goldbergiem stworzy filmową adaptację książki - „The Disaster Artist”.

Hollywood już nie raz udowodniło, że sequele to w zdecydowanej większości przypadków czysty skok na kasę i żerowanie na sukcesie części pierwszej. Gdy „jedynka” okazuje się być, kwestią czasu jest, kiedy ukarze się sequel, który będzie powodować u widzów białą gorączkę i chęć zamordowania reżysera oraz scenarzystów (czego przykładem jest Matrix Reaktywacja). Czasem jednak zdarzy się komuś przebłysk geniuszu i obok podstawowej kwestii, jaką jest zrobienie kasowego filmu, pojawia się chęć wyprodukowania sequela, który będzie lepszym filmem niż poprzedni. Wbrew pozorom, takich trochę powstało, dzięki czemu mogłem wybrać 10 najlepszych sequeli w historii kina.

W dzisiejszych czasach, trudno znaleźć osobę, która nie słyszałaby o Gwiezdnych Wojnach. Jeżeli nawet ktoś nie oglądał sagi Lucasa, to z pewnością kojarzy nazwy jak Darth Vader, Luke Skywalker, jasna strona mocy, miecze świetlne, Yoda, Gwiazda Śmierci, Han Solo i… Chewbacca. Okazuje się, że ten poczciwy Wookiee (przyjaciel Hana Solo), został poniekąd stworzony przez George’a R. R. Martina, twórcę Pieśni Lodu i Ognia.

"Psy", film ze wszech miar kultowy, przez wielu uważany za jedno z największych dokonań polskiej kinematografii po roku 1989, z którego dialogi potrafi zacytować każdy, a niektóre kwestie na stałe weszły do języka potocznego, po 22 latach powróci na srebrny ekran. Już od 16 maja w wybranych kinach będziemy mogli obejrzeć najsłynniejsze bodaj dzieło Władysława Pasikowskiego po cyfrowej rekonstrukcji. 

Ach te „internety”, trolle siedzące za monitorami komputerów najwyraźniej nigdy nie mają dość, nigdy się nie poddają i za wszelką cenę dążą do jednego celu – dezinformacji. Wczoraj Sieć obiegła fantastyczna wiadomość o tym, że trwają zdjęcia próbne do filmu o Black Panther, czyli najsłynniejszym czarnoskórym bohaterze Marvela. Problem w tym, że Faza 3 filmów Marvela nie obejmuje ekranizacji komiksu o Black Panther.

Motyla noga, rany julek i kurze piórko! Świat właśnie obiegła chyba najbardziej wyczekiwana wiadomość od czasu ogłoszenia lądowania człowieka na Księżycu. Znamy już obsadę nowych Gwiezdnych Wojen (Stark Wars: Episode VII), a także pierwsze oficjalne foto z aktorami.

W przypadków większości produkcji z Hollywood, zdarza się taki moment, kiedy nagle jakiś producent przypomina sobie o jakimś „starociu” i postanawia go odkurzyć. Pal licho reżyserów i producentów, którzy chcą, aby ich remake był nowym (sensownym) spojrzeniem na kultowe dzieło albo „odświeżeniem” filmu, który zdążył się przez lata zestarzeć. Inaczej jednak sprawy się mają, gdy chodzi tylko o kasę albo (o litości!) o zniszczenie legendy oryginału, przez autorską wizję, nie mającą żadnych logicznych podstaw.   

Piotruś Pan. Tę postać zna każdy - wieczny chłopiec, który nienawidził dorosłości. Ale co ukształtowało taką postawę? W krótkometrażowym filmie opartym na komiksie Regisa Loisela, Nicolas Duval poszukując odpowiedzi na to pytanie sięga do początków historii Piotrusia, zanim ten znalazł się w Nibylandii. Dziewiętnastowieczny Londyn jest ponurym tłem tej mrocznej i smutnej opowieści.