Michał Jarecki

Wysoką jakość kolejnych obrazów spod szyldu Disney/Pixar od lat przyjmuje się już pewnik, długo przed premierą zakładając, że nadchodząca animacja będzie co najmniej niezła, a jej tytuł najpewniej zobaczymy wśród następnych oscarowych nominacji. Z wrodzonej przekory czekam na moment, w którym będę mógł zakrzyknąć: „ha, nie tym razem!”. Ale to nie jest ten moment.

Minister Edukacji i Nauki odznaczył Katarzynę i Mateusza Kłosów za „szczególne zasługi”. A dokładniej: za oblepienie Polski billboardami z płodami.Antyaborcyjne billboardy kilka miesięcy temu zdominowały reklamową przestrzeń miejskiego krajobrazu. Obok głosu sprzeciwu wobec rozwodów („Kochajcie się, mamo i tato”) najliczniejsze plakaty dotyczyły właśnie aborcji (czy też, zdaniem autorów akcji, „afirmacji życia”), której temat rozgorzał w związku z wydarzeniami z jesieni 2020 roku. Billboardowe przedsięwzięcie to element presji, który ostatecznie jednak, według przeprowadzonego przez instytut IBRIS sondażu, nie wpłynął na nastroje społeczeństwa zgodnie z oczekiwaniami. Zdecydowana większość (ponad 80 proc.) opinii publicznej nie zmieniła swojego nastawienia pod wpływem plakatów, przy czym 6,7 proc. zmieniło poglądy w tej sprawie na bardziej liberalne. Jedynie 2,6 proc. ankietowanych dało się przekonać do bardziej konserwatywnej wizji.Tak czy owak, akcja, zgodnie z przypuszczeniami, zaogniła konflikt i sprowokowała do kontrofensywy. Choć przekonywano, że ten styl przekazu podprogowego nie wzbudza żadnych negatywnych emocji, w kontekście niedawnej decyzji TK i nastrojów społecznych trudno o bardziej mylną diagnozę.Za kampanię odpowiada Fundacja Nasze Dzieci — Edukacja, Zdrowie, Wiara z Kornic na Śląsku. Jej prezesem jest Mateusz Kłosek, właściciel firmy Eko-Okna (2 mld zł przychodu w 2020 roku).

To nie tak, że od serialu złożonego z kilkuminutowych odcinków i wyprodukowanego przez TVP specjalnie pod Euro 2020 oczekiwałem nie wiadomo czego. A jednak czuję się niebywale sfrustrowany, odkrywając, że kolejny twór polskiej telewizji publicznej, „Gra na Maksa”, musi bazować na tak przestarzałych, skrajnych i nudnych stereotypach. I wprawiać w tak ogromne zażenowanie.Gdyby jeszcze twórcy zdecydowali się te stereotypy wyśmiać, pokazując, że nie warto traktować ich poważnie – w porządku. Niestety, „Gra na Maksa” to kolejny festiwal seksistowskiego humoru, tego z najniższej półki, co więcej: krzywdzącego zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn (bo ze wszystkich robiące idiotów). Nie żeby ktoś miał się czuć seansem tego serialu obrażony (chociaż mógłby, bo inteligencję widzów to bezczelnie obraża). Zastanawia tylko, ile wody w Wiśle musi jeszcze upłynąć, zanim publiczna telewizja w końcu nadgoni współczesność, przestanie się ośmieszać i zadba, by podobne rozrywkowe materiały nie bazowały wyłącznie na związanych z banalnym szufladkowaniem dowcipach sprzed lat? Od czasu nieszczęsnej „Trzeciej połowy” nie zmieniło się zupełnie nic.Żeby nie być gołosłownym – przykłady. Jak możecie się domyślać, każdy dowcip oparty jest na tym, że gość nie myśli o niczym innym niż mistrzostwa, swoją dziewczynę traktuje bardzo protekcjonalnie, a ona jest właściwie kulą u jego nogi, uniemożliwiającą radosne ekscytowanie się piłką nożną. Widzicie swoje odbicie w postaci Ali, drogie panie? Ach, dodam jeszcze, że całość, zupełnie jak mecz, komentują ze studia przerzucający się sucharami Laskowski z Milą. W oficjalnym opisie TVP podkreśla, że „mimo ewidentnego nawiązania do piłki nożnej jest to przede wszystkim historia obyczajowa, nie tylko dla fanów futbolu”.

To, że kilka odcinkowych produkcji TVP wylądowało w ofercie platformy Netflix, nie jest żadną tajemnicą. Być może jednak umknął wam fakt, że trafiło tam naprawdę sporo seriali Telewizji Polskiej, które przeżywają tam drugą młodość. Co więcej, część z nich to naprawdę solidne tytuły.„Archiwista” to serial TVP, który niespodziewanie wbił się na czwarte miejsce w TOP 10 najpopularniejszych produkcji na platformie Netflix. Jest to zjawisko całkiem interesujące, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że swoją premierę miał w styczniu 2020 roku w TVP1. Ale to nie pierwszy taki przypadek. W kategoriach „popularne” znajdziemy wiele innych seriali, za których produkcję odpowiada Telewizja Polska. Część z nich to zwykłe klopsy, ale niektóre wypadają naprawdę nieźle.

Barbara Nowak, małopolska kurator oświaty, popełniła dziś na Twitterze wpis atakujący Uniwersytet Jagielloński; wpis tyleż manipulacyjny, co kuriozalny. Lista lęków i obsesji (zwłaszcza tych związanych z tematem seksualności) pani Nowak jest zadziwiająco długa, jednak tym razem jej tętniący przerażeniem post świadczy jedynie o — przykro pisać — niekompetencji autorki. Odpowiedź UJ to potwierdza.Barbara Nowak lubi kontrowersje. Nie raz i nie dwa zdarzyło się jej opublikować w sieci wpisy, wokół których, delikatnie pisząc, zawrzało. Było coś o tym, że po Auschwitz powinni oprowadzać tylko polscy przewodnicy, że uczestniczki zeszłorocznych protestów korzystały z symboliki rodem z totalitaryzmu niemieckiego (czy J.K. Rowling wie, że zrobiła z Pottera małego naziola?), rodziców przekonywała o wielkiej szkodliwości „doktryny LGBT” i o tym, że edukacja seksualna powoduje wzrost seksualnej przemocy wśród uczniów (odwołania do naukowych publikacji nie uświadczono). Kurator blokowała też równościowe inicjatywy i uznała, że w sprawie księdza katechety, który na szkolnej lekcji uczył o leczeniu homoseksualizmu elektrowstrząsami, najgorszy jest fakt, że zaczęto o tym mówić w mediach. Wobec księdza, rzecz jasna, nie podjęła wobec absolutnie żadnych kroków. A to tylko kilka pierwszych z brzegu przykładów.

Netflix zaprezentował pierwszy pełnoprawny zwiastun ciekawie zapowiadającego się horroru pod porywającym tytułem — uwaga — „Klasyczny horror”. Jego opis i zapowiedź sugerują, że będziemy mieli do czynienia z czymś bawiącym się popularnymi tropami. Podobnych straszaków trochę się już w przeszłości pojawiło. A część z nich naprawdę się udała.O fabule nadchodzącego filmu Netfliksa nie wiemy jeszcze zbyt wiele. „Klasyczny horror” to włoska produkcja, której reżyserami są Roberto De Feo i Paolo Strippoli. Tradycja włoskich filmów grozy jest długa i bogata, a jednak wiele wskazuje na to, że twórcy będą czerpać raczej z dzieł amerykańskich. Oficjalny opis brzmi: „Dziecięca muzyka, opuszczony dom, pięcioro nieznajomych: wygląda jak klasyczny horror, a zamiast tego…” — możemy się wiec spodziewać, że obraz będzie podrzucał widzom kolejne znane tropy i klisze (co zresztą obiecuje już sam tytuł), by wnet zaskoczyć wszystkich fabularną woltą. Ta, miejmy nadzieję, pokaże snutym przez widzów przypuszczeniom środkowy palec i zapewni prawdziwą jazdę bez trzymanki, której finału nie sposób przewidzieć.

Kilka dni po premierze filmu „Obecność 3: Na rozkaz diabła”, czyli trzeciej odsłony popularnej serii świetnie przyjętych horrorów, przyszedł czas, by porównać fabułę z wydarzeniami, którymi była zainspirowana. Ostrzegam: tekst zawiera spoilery.

„Boże Ciało” to znakomicie oceniany i nominowany do wielu nagród (w tym do Oscara) film Jana Komasy z 2019 roku. Pomysł na scenariusz został zaczerpnięty z prawdziwego życia, a teraz okazało się, że podszywający się niegdyś pod księdza Patryk B. znowu ma problemy z prawem.„Boże Ciało” Jana Komasy opowiada historię dwudziestoletniego Daniela (w tej roli...

Czy to prawda, że dla dwóch tak podobnych stacji nie ma miejsca w przestrzeni radiowej? Przekonamy się wkrótce; póki co Radio Nowy Świat traci patronów i rejestruje zauważalnie mniej miesięcznych wpłat. Pierwsze miejsce na liście najhojniej wspieranych zajęło Radio 357.Radio Nowy Świat nadaje od 10 lipca 2020 roku. Internetowa stacja o profilu muzyczno-publicystycznym, która powstała z inicjatywy byłych dziennikarzy Programu Trzeciego Polskiego Radia, jest finansowana z pieniężnych wpłat słuchaczy i firm prywatnych za pośrednictwem Patronite'a (gwoli przypomnienia: to ten serwis wspomagający pozyskiwanie finansowania przez różnych twórców). Dzięki wpłatom stacja nie emituje żadnych reklam, a z finansowania wynagradza swoich pracowników i utrzymuje całe radio. W maju 2021 roku Radio Nowy Świat zostało wyprzedzone i spadło na drugie miejsce pod względem liczby patronów i wpłat (odpowiednio 31 300 osób wspierających i 657 tys. zł przekazanych).Choć wciąż jest to ścisła czołówka, okazuje się, że od kilku miesięcy RNŚ traci patronów, a od stycznia miesięczne wsparcie dla radia spadło o ponad 50 tys. zł, jak wskazuje serwis Wirtualnemedia.pl. W czerwcu obniżyło się do 632 tys. zł wsparcia, a patronów ubyło blisko tysiąc (obecnie: 30,4 tys.).

Nowe odcinki serialu „Lupin” triumfują w serwisie Netflix, ponownie zdobywając pierwsze miejsce na liście najpopularniejszych produkcji w ofercie. Fani serialu cenią sobie emocje związane z zaskoczeniem, akcją, niepewnością. Seans serialu Netfliksa może pozostawić po sobie niedosyt, postanowiliśmy zebrać zbliżone i związane ze złodziejskim fachem produkcje dostępne w serwisach VOD.Kolejne odcinki serialu „Lupin” mają szansę pobić rekord pierwszej części sezonu. Produkcja w mgnieniu oka wróciła na szczyt listy najczęściej oglądanych tytułów w ofercie platformy Netflix. Dla tych, którzy cenią sobie historie o złodziejach, oszustach, skokach, napadach i snuciu planów, postanowiliśmy wybrać najciekawsze związane z tą tematyką produkcje, które znajdziemy na dostępnych w Polsce serwisach VOD. Oczywiście, ich formuła nieco się od siebie różni (część to typowe filmy z gatunku heist, inne – pełnokrwiste thrillery), łączą je jednak emocje związane z pełnym napięcia obserwowaniem realizowanego na ekranie procederu, snujący błyskotliwe plany główni bohaterowie, akcja pełna niespodzianek i wolty fabularne.

„Sea of Thieves” wciąż się rozwija. Twórcy ze studia Rare wpadli na doskonały pomysł na kolejny dodatek, gwarantujący, że na tytuł zwróci uwagę wielu graczy. Dość powiedzieć, że w „A Pirate's Life” pojawi się znany z „Piratów z Karaibów” Jack Sparrow… a to nie wszystko.„Sea of Thieves” to bazująca na współpracy produkcja z 2018 roku, będąca kompromisem pomiędzy symulatorem i grą akcji. Opanowujemy podstawy wirtualnej żeglugi, nawigując kolejnymi statkami, dzielimy się obowiązkami z innymi graczami (sternik, nawigator etc.), a potem schodzimy na ląd i wykonujemy misje. Początkowo gracze narzekali na powtarzalność rozrywki i skromną zawartość, ale twórcy regularnie rozbudowywali swoje dzieło. Kolejne rozszerzenie nosi tytuł „A Pirate’s Life”. Wprowadzi ono do gry kultowego już kapitana Jacka Sparrowa, czyli pamiętną kreację Johnny'ego Deppa z serii „Piraci z Karaibów”. Poza nim zobaczymy też innych znanych z disneyowskiego cyklu bohaterów (m.in. Davy'ego Jonesa), pojawią się też nowe lokacje, narzędzia, wrogowie, obszerna kampania i wiele zadań pobocznych. Zdaniem twórców jest to najambitniejszy dodatek fabularny, jaki kiedykolwiek stworzyli z myślą o tej grze.Zadaniem graczy będzie oswobodzenie kapitana Sparrowa i sprzymierzenie się z nim w walce z mrocznymi siłami. Fabuły epizodów powstały we współpracy z Disneyem i czerpią inspirację zarówno z serii filmów, jak i z oryginalnej atrakcji w parku rozrywki. Wydarzenia z dodatku będą wpływać na całą grę, nie tylko na konkretne fabularne wątki.Premiera aktualizacji odbędzie się 22 czerwca. Rozszerzenie będzie darmowe dla wszystkich posiadaczy „Sea of Thieves”.

„Pod tęczą” to nadchodząca powieść autorstwa Celii Laskey. Polski wydawca zareklamował książkę hasłem nawiązującym do stref wolnych od LGBT, a spora część internautów zademonstrowała swoje niezadowolenie z kolejnego przykładu nachalnej promocji obrzydliwych ideologii. Ich komentarze to – w kontekście tematyki powieści – swoista ironia, tymczasem wydawnictwo Prószyński i S-ka zręcznie przekuło je w chwytliwą promocję powieści. Czapki z głów.Chcieli żyć w strefie wolnej od LGBT, ale los spłatał im figla… – tym hasłem wydawnictwo Prószyński i S-ka promuje powieść pt. „Pod tęczą”, której premiera na polskim rynku odbędzie się 15 czerwca 2021 roku. Według opisu jest to „ciepła, pełna humoru, przejmująca opowieść o zawiłościach ludzkiej psychiki, związkach oraz tolerancji wobec siebie i innych”. Akcja rozgrywa się w miasteczku Big Burr, gdzie wszyscy (pozornie) świetnie się znają. Big Burr zdobywa tytuł najbardziej homofobicznej miejscowości w Ameryce, a przyznająca go organizacja przysyła tam na dwa lata queerową grupę zadaniową do edukowania lokalnej społeczności, czego rezultaty są, rzecz jasna, niełatwe do przewidzenia.Polskie wydawnictwo, by zareklamować powieść na rodzimym rynku, postanowiło nawiązać do stref wolnych od LGBT, o których swego czasu było w naszym kraju głośno. Niektórym jednak zapewne wystarczyłby już sam tytuł, zawierający promujące wynaturzenia i degeneracje antyrodzinne słowo „tęcza”. Oczywiście, sam fakt, że bezrefleksyjna część społeczeństwa zaatakuje powieść tematycznie związaną z seksualnymi mniejszościami nie jest niczym zaskakującym (to przykre, ale prawdziwe). Oceniający i krytykujący obrońcy tak zwanej „normalności” sami odzierają się z resztek powagi, opluwając utwór i jego autorkę jedynie w związku z tym, że na okładce ujrzeli skrót „LGBT”. Przed premierą raczej z treścią książki się nie zapoznali. A jednak to dość znamienne i ironiczne zarazem, że opowieść o homofobicznym miasteczku spotkała się z tak wieloma homofobicznymi hasłami. To nie literacka fikcja, a realny problem.

Czerwiec w HBO GO zapowiada się nieco ciekawiej, niż maj, choć doskwierać może brak odcinkowej produkcji o jakości na poziomie kryminału z Kate Winslet. Sprawdzamy weekendowe nowości w ofercie serwisu, zapowiedzi na najbliższe dni, a także tytuły, które lada moment znikną z filmoteki.HBO GO rozpoczęło czerwiec z rozmachem, przyszedł jednak czas, by pochylić się nad ofertą serwisu i sprawdzić, czy w najbliższym czasie będzie miał nam do zaoferowania coś naprawdę godnego uwagi. W pierwszej kolejności rzućmy okiem na weekendowe nowości i najciekawsze propozycje z ostatnich dni.

W mijającym tygodniu audiofile nie mieli na co narzekać: światło dzienne ujrzały krążki świeże i zaskakujące. Przyglądamy się najciekawszym płytowym premierom, które warto sprawdzić.

Czekałem na ten film niecierpliwie już od pierwszej zapowiedzi. To nie tak, że zwiastun od razu mnie kupił; po jego wielokrotnym obejrzeniu wytypowałem, co może zagrać całkiem nieźle, a co okaże się wpadką. Trochę się myliłem, a trochę nie. Mimo długiej listy zastrzeżeń ostatecznie oceniam ten seans bardziej na plus, bo „Magnezja” to, bądź co bądź, kolejny powiew świeżości na naszym nieco zatęchłym podwórku.To, że „Magnezja” rozgrywa się gdzieś przy wschodniej granicy Rzeczpospolitej w okresie międzywojennym, możemy wywnioskować jedynie z dialogów. Scenografia nie pozostawia wątpliwości, że mamy do czynienia westernową wariacją, awanturniczą historią spod znaku rewolweru i kapelusza, a właściwe miejsce i czas akcji nie mają tu większego znaczenia. Liczy się brud, przemoc, efektowne starcia, estetyka obrazu, pomarańczowy filtr, przerysowane i osobliwe postacie. Im bardziej osobliwe — musieli założyć sobie twórcy — tym lepiej, dlatego też na ekranie widzimy między innymi Mateusza Kościuszkiewicza i Dawida Ogrodnika w roli zrośniętych korpusami braci syjamskich, a Borys Szyc w roli Zbroi Lewenfisz wciela się w rozchwianą emocjonalnie i zabójczą siostrę Róży (Maja Ostaszewska), głowy familii, której majątek wyrósł na nielegalnych interesach.

Nadszedł finał Netflix Geeked Week: najbardziej wyczekiwany przez widzów dzień, w którym wśród wielu interesujących zapowiedzi doczekaliśmy się materiałów związanych z adaptacją twórczości Andrzeja Sapkowskiego. Ale to nie wszystko! Okazało się, że serwis streamingowy połączy siły z CD Projekt RED: nadchodzi WitcherCon!Okej, przyznam, że nie przypuszczałem, iż w ostatni dzień Netflix Geeked Week, poza oczekiwanymi materiałami promującymi wiedźmińskie produkcje serwisu, doczekamy się też również takiego ogłoszenia. Zaczęło się od wymiany niewinnych tweetów pomiędzy oficjalnymi profilami gry i serialu. Ostatecznie jednak doszło do oficjalnego ogłoszenia:

Na ekrany polskich film wpełza trzecia odsłona serii „Obecność” i zarazem ósma część filmowego uniwersum grozy. Właściwie każda z tych mrocznych opowieści w mniejszym lub większym stopniu czerpie z prawdziwych wydarzeń, mitów czy podań. Sprawdźmy, jakie historie stoją za Uniwersum Obecności.

Może jeszcze nie wiecie, ale od pewnego czasu posiadacze PS4 i PS5, którzy są jednocześnie abonentami usługi PS Plus, w ramach subskrypcji mają też dostęp do aplikacji VOD: PlayStation Plus Video Pass. W ofercie mogą oni znaleźć kilka ciekawych tytułów, jak choćby „American Hustle” i „S.W.A.T. — jednostka specjalna” — coś dla widzów, którzy lubią...

Okej, skoro zaledwie wczoraj miała miejsce premiera nowego serialu MCU pt. „Loki”, a o wprowadzeniu X-Menów i mutantów do Kinowego Uniwersum Marvela właściwie nic jeszcze nie wiadomo, dlaczego trendem na Twitterze trenduje hasło „Magneto”? Odpowiedź jest prosta: beka.8 czerwca Ohio House Health Committee wzięło pod lupę jedną z ustaw (nr 248, gdyby ktoś jakimś cudem był ciekaw), która zabrania instytucjom takim jak firmy, szpitale, uczelnie, domy opieki, firmy ubezpieczeniowe itp. wymagać, zachęcać, podżegać czy żądać szczepień od swoich pracowników lub klientów. Spotkanie-przesłuchanie w tej sprawie trwało blisko pięć godzin, a wśród osób, które złożyły zeznania była niejaka Sherri Tenpenny, lekarka z Cleveland.

Konflikt Krzysztofa Stanowskiego i Mai Staśko sięga jeszcze zeszłego roku, kiedy to popularny sportowy dziennikarz wykpił jeden z tekstów aktywistki. Przepychanki między nimi powracają co i rusz, jednak tym razem Stanowski postanowił pójść o krok dalej i anulować zaproszenie Staśko do programu Hejt Park, które otrzymała od innej prowadzącej.Możecie mówić, co chcecie, ale nie sposób zaprzeczyć, że na arenie sportowego dziennikarstwa Krzysztof Stanowski to postać imponująca i, nie bójmy się tego słowa, wybitna. Nie będę tu wyliczał jego sukcesów i triumfów, które zawdzięcza wyłącznie swojej pomysłowości i ciężkiej pracy. Nie dziwi też popularność programu Hejt Park, zwłaszcza odcinków prowadzonych właśnie przez Stanowskiego. Po pierwsze, w podobnym formacie jest naprawdę mocny – wie, jak poprowadzić rozmowę, jak przydusić swojego gościa, obnażyć jego słabości, zwłaszcza, że większość z nich najzwyczajniej w świecie nie jest obyta w podobnej formie dysputy przed kamerą. Po drugie, cóż, nie da się ukryć, że rozważnie dobiera rozmówców. Spośród osób reprezentujących najodleglejsze od niego poglądy, wybiera raczej te, które, eufemistycznie pisząc, nie należą do grona wytrawnych dyskutantów; tak wytrawnemu graczowi ośmieszyć je nietrudno (vide spotkanie, które zaowocowało beefem z Jasiem Kapelą, a ostatecznie... wydaniem tomu wierszy). I wreszcie po trzecie: Stanowski to dobry showman. Niemniej jednak (a może: tym bardziej) ciąży na nim spora odpowiedzialność, ale o tym zaraz.