Science fiction

Nie wiem dlaczego, ale rosyjska fantastyka zawsze fascynowała mnie. Może rosyjscy pisarze mają oryginalniejsze pomysły, może używają jakiś czarów, przelewając myśli na papier. Jedno jest pewne - sięgając po wschodnie książki zawsze czułem zadowolenie. Od niedawna do grona moich ulubionych bardów dołączył Siergiej Łukjanienko, znany u nas m.in. z Nocnego Patrolu. Dlaczego dopiero niedawno? Odpowiedź jest niezwykle prosta. Ot, powieści z patrolem w tytule niezbyt przypadły mi do gustu i wolę na ich temat się nie rozpisywać, za to Brudnopis zauroczył mnie już od pierwszego akapitu.

Spotkałem się z dwoma rodzajami opowiadania o nieznanym świecie w powieściach science fiction. Zazwyczaj autor prowadzi nas przez swoje uniwersum za rączkę, objaśniając nam każdy element i tłumacząc co, jak i dlaczego dzieje się w jego wyimaginowanej rzeczywistości. Często jednak jesteśmy rzucani na głęboką wodę, w sam środek wydarzeń i bez zbędnych wyjaśnień. Stopniowo zagłębiamy się w lekturę, żeby odkryć znaczenie kolejnych obcych zwrotów i nasza ciekawość jest równomiernie zaspokajana. Taki właśnie jest Hyperion.

Apokalipsa staje się coraz bardziej popularnym tematem filmów. To właśnie w kinematografii, czterech jeźdźców jest zastępowanych przez meteoryty ("Armageddon") czy wirus zamieniający ludzi w zombie (seria "żywych trupów" Romera, "28 dni później") lub inne zmutowane stwory ("Jestem legendą" z Willem Smithem). Istnieje również opcja regionalnej apokalipsy, której modę zapoczątkowali Azjaci tworząc postać Godzilli. Wyłaniające się z głębi oceanu monstrum zaczyna atakować najbardziej zurbanizowane rejony. Podążając podobnym tropem, Hollywood wydało swój własny monster movie - "Projekt: Monster" znany również jako "Cloverfield".

Na pustyni Sonora w Meksyku odkryto kilka bombowców amerykańskich, które zaginęły ponad 30 lat, w 1945 w pobliżu Trójkąta Bermudzkiego. Podobnie na pustyni Gobi odnajduje się statek Cotpoaxi, który zaginął w równie dziwacznych okolicznościach. Obiekty są zachowane w idealnym stanie, jakby przeniesione w czasie, brakuje natomiast ludzi, którzy znajdowali się w środku.

Co jeśli ludzkość utraciłaby zdolność do prokreacji? W filmie "Ludzkie Dzieci", Alfonso Cuarón przedstawia dystopijną wizję świata, w którym kolejne pokolenie nigdy się nie narodzi. Ta ekranizacja powieści P.D. James łączy w sobie emocjonującą akcję, społeczne przesłanie i doskonałe kreacje aktorskie, skłaniając widza do głębokich refleksji.

Dean Koontz to autor, którego fani znają przede wszystkim z thrillerów pełnych napięcia i grozy. Tym razem jednak pisarz zaskakuje czytelników zbiorem opowiadań, w którym łączy różne gatunki – od horroru po science fiction. "Trzynastu apostołów" to nietypowa książka, będąca swego rodzaju podsumowaniem jego twórczości. Czy warto po nią sięgnąć?

Fantastyka naukowa od lat rozpala wyobraźnię czytelników na całym świecie. Jednak tylko nieliczne powieści potrafią oddać ogrom kosmicznych konfliktów w sposób tak wciągający, jak zrobił to Walter Jon Williams w trylogii "Upadek imperium strachu". Czy ta space opera to pozycja obowiązkowa dla fanów gatunku?

Latające drapieżniki z prehistorycznych czasów powracają, by siać chaos i spustoszenie. "Pterodaktyl" to film klasy C, który obiecuje dynamiczną akcję, hektolitry krwi i fabułę prostą jak konstrukcja cepa. Czy warto go obejrzeć, czy lepiej odwrócić wzrok?