Dlaczego filmy wyglądają coraz gorzej? Na pewno to zauważyliście
To nie tak, że padliśmy ofiarą masowego złudzenia - komputerowe efekty specjalne w filmach nie tylko stoją w miejscu, lecz także nieraz prezentują się gorzej niż w filmach sprzed lat. Dlaczego tak jest? Sytuację postanowił wyjaśnić reżyser „Piratów z Karaibów”, Gore Verbinski - facet, który dwadzieścia lat temu (sic!) dał nam obłędnie prezentującego się, odrażającego Davy’ego Jonesa. Ikoniczną postać stworzoną za pomocą CGI, które zostawia w tyle wiele współczesnych tytułów.
Jak to jest, że filmy sprzed dziesięciu, kilkunastu, a czasem nawet dwudziestu lat wyglądają lepiej pod kątem efektów specjalnych (i nie tylko) niż wiele współczesnych produkcji? Jakim cudem „Piraci z Karaibów”, „Park Jurajski”, „Transformers” czy „Terminator 2” (tu przede wszystkim T-1000) w swoich czasach wydawały się tak niesamowite, wręcz magiczne i po wielu latach wciąż robią wrażenie, a na nowe superprodukcje za setki milionów kręcimy nosem, bo CGI przypomina grafikę gier z epoki PlayStation 2?
Filmy brzydsze niż kiedyś
Trudno nie zauważyć, że CGI już nie działa już na widzów tak jak dawniej. Odbiorcy nie są nim oczarowani - i trudno się dziwić, bo taki nadmiar wizualnych wodotrysków musiał wygenerować poczucie zmęczenia materiału. W nowych filmach efektów jest zwyczajnie za dużo, często zastępują wszystko, co praktyczne, a nawet w tych największych, najdroższych blockbusterach - zwłaszcza w kinie superbohaterskim - pojawia się dziwna płaskość, taki „growy” sznyt, którego kiedyś nie było. Jakby cała magia gdzieś wyparowała. Zostało tylko poczucie sztuczności.
W rozmowie z portalem But Why Tho? Verbinski wyjaśnił, dlaczego efekty wizualne w kinie nie robią dziś takiego wrażenia jak kiedyś. Twórca obwinia... silnik Unreal Engine.
Powód jest dość prosty. Do efektów wizualnych coraz mocniej wkracza Unreal Engine - silnik stworzony z myślą o grach wideo. Kiedyś granica była wyraźna: Unreal do gier, Maya do filmów. Dziś ta linia się zaciera, a estetyka gier zaczyna przenikać do kina.
Unreal Engine stał się w Hollywood powszechnie rozpoznawalny dzięki wykorzystaniu go przy wirtualnej produkcji „The Mandalorian” w 2020 r., a jego wpływ tylko się umocnił - dziś intensywnie korzysta z niego również Marvel. Verbinski nie jest jednak przekonany, że to krok naprzód. Jego zdaniem filmy przez to wyglądają dziś bardziej sztucznie.
Zastąpienie Mayi Unrealem jako fundamentu pracy? To duży krok wstecz. Ten silnik inaczej operuje światłem. Rozpraszanie podpowierzchniowe, odbicia skóry - te elementy zachowują się inaczej. Właśnie dlatego dostajemy postacie z doliny niesamowitości albo animację, która sprawia wrażenie pośpiesznej, bo klatki pośrednie tworzy się pod kątem szybkości, a nie ręcznej precyzji.
Zdaniem wielu komentujących CGI osiągnęło swój szczyt w czasach, gdy Verbinski kręcił swoje filmy. Od tamtej pory wygląda to tak, jakby faktycznie magia stopniowo się ulatniała - wiele współczesnych produkcji nie wydaje się już tak „dotykalna”, wiarygodna. Cóż, oto kolejny argument na korzyść efektów praktycznych, które wciąż powinny być podstawą. Fizyczne rekwizyty, fragmenty scenografii, kostiumy - to one kotwiczą cyfrowe efekty w rzeczywistości i sprawiają, że wszystko wydaje się bardziej „prawdziwe”, naturalne. Niestety, w wyścigu po szybsze i bardziej efektowne obrazy kino traci coraz więcej.
W swoim nadchodzącym komediowym sci-fi „Good Luck, Have Fun, Don’t Die”, które ma trafić do kin w lutym, Verbinski nadal korzysta z CGI, ale na swoich zasadach: bez przegięć.
Czytaj więcej:
