Użytkownicy wciąż są wściekli, że Prime Video skasowało swoje najlepsze sci-fi
Użytkownicy Prime Video wciąż nie mogą zapomnieć decydentom, że ci skasowali najlepszy (zadniem wielu) serial sci-fi tej platformy. I chętnie do niego wracają. Czy „Peryferal” faktycznie zasługuje na kontynuację?
O „Peryferal” mówi się, że to jedna z najambitniejszych, a zarazem najbardziej niedocenionych produkcji science fiction ostatnich lat - widowisko, które próbowało połączyć filozoficzną refleksję nad technologią z sensacyjną narracją i estetyką futurystycznego thrillera.
Punkt wyjścia stanowi tu postać Flynne Fisher, młodej kobiety żyjącej na prowincji amerykańskich Appalachów, której codzienność ogranicza się do opieki nad rodziną i ucieczki w świat gier VR. Wszystko zmienia się w momencie, gdy otrzymuje ona do testów zaawansowany system, który - jak się okazuje - nie jest zwykłą symulacją, lecz bramą do alternatywnej przyszłości. Serial szybko przekształca się w wielowarstwową opowieść o manipulacji czasem, determinacji losu i konsekwencjach ingerencji w rzeczywistość.
Tytuł z 2022 r. spotkał się z dość ciepłym przyjęciem - większość recenzentów (79 proc.) uznało go za udany, natomiast publiczność była nastawiona... znacznie bardziej entuzjastycznie. Spośród tysięcy wystawionych serialowi ocen w serwisie Rotten Tomatoes, 85 proc. z nich jest pozytywnych. Tymczasem w IMDb widzimy naprawdę solidną średnią 7,5/10 przy 25 tys. ocen.
Peryferal - dlaczego science fiction od Prime Video nie doczekało się kontynuacji?
To właśnie konstrukcja świata przedstawionego była jednym z największych atutów produkcji. Krytycy często podkreślali, że „Peryferal” rozwija idee znane z twórczości Williama Gibsona - autora literackiego pierwowzoru - w sposób ambitny i momentami wręcz intelektualnie wymagający. Serial operuje równoległymi liniami czasowymi, alternatywnymi rzeczywistościami i pojęciem „stubów”, czyli odgałęzień czasowych, co nadaje mu gęstość narracyjną rzadko spotykaną w mainstreamowym science fiction. Jednocześnie jednak ta sama cecha bywała jego największą wadą - nadmiar wątków i złożoność konstrukcji często rozmywały rdzeń fabularny i utrudniały emocjonalne zaangażowanie sporego grona widzów.
Od strony realizacyjnej tytuł prezentował naprawdę wysoki poziom, a i obsadę się chwaliło (Chloë Grace Moretz jako Flynne nadawała historii emocjonalny ciężar, co wcale nie jest takie oczywiste w przypadku tej artystki). Krytycy chwalili również atmosferę, wizualną spójność i umiejętność budowania napięcia, choć zarzucali produkcji pewną narracyjną rozwlekłość i brak konsekwencji w tempie opowieści.
Tak czy siak - mimo pozytywnego odbioru, serial nie okazał się hitem. Nie był to typowy tytuł dla szerokiego grona odbiorców i nie miał szans nadążyć za najpopularniejszymi dziełami platformy. Jednocześnie zyskał lojalną grupę fanów, którzy widzieli w nim potencjał na nową, bardziej wymagającą odsłonę gatunku. I to właśnie oni nie mogą zapomnieć Amazonowi, że anulował projekt.
A wydarzyło się to dość niespodziewanie. Serial został początkowo przedłużony na kolejny sezon, by ostatecznie paść ofiarą szerszych zawirowań branżowych. Kluczowym czynnikiem okazały się strajki scenarzystów i aktorów w Hollywood, które znacząco opóźniły produkcję i zaburzyły harmonogramy platform streamingowych. W przypadku tak kosztownego projektu - pierwszy sezon miał budżet rzędu setek milionów dolarów - długie przestoje oznaczały realne straty finansowe.
Do tego dochodziły inne czynniki: niepewność co do oglądalności kolejnych sezonów, spadający wskaźnik powrotów widzów oraz potencjalnie rosnące koszty produkcji w stosunku do potencjalnych zysków. Nawet jeśli serial radził sobie przyzwoicie i trafiał do zestawień najchętniej oglądanych produkcji, nie osiągnął skali sukcesu, która uzasadniałaby dalsze inwestycje.
Nie dziwi zatem emocjonalność reakcji. W sieci do dziś wspomina się o zmarnowanym potencjale - tym bardziej, że wielu fanów postrzegało „Peryferal” jako coś, co dopiero się rozpędza, co nie zdążyło rozwinąć skrzydeł. To produkcja, która fascynuje pomysłami, imponuje skalą i wizją, ale jednocześnie zmaga się z problemem mniejszej przystępności. Zbyt małej, by nabić wyświetlenia i zadowolić „górę”. Szkoda.
Czytaj więcej:
