Polska na ostatnim miejscu. Sprawdzili stan równouprawnienia w UE i mamy czego się wstydzić

ILGA-Europe to najważniejszy międzynarodowy ranking tego typu. Nie jest to żadne badanie nastrojów czy opinii publicznej; ranking powstaje bowiem na podstawie analizy krajowego prawodawstwa oraz praktyki stosowania prawa w sześciu kategoriach. Są to: równość i zakaz dyskryminacji, rodzina, przestępstwa z nienawiści i mowa nienawiści, wolności obywatelskie, uzgadnianie płci i integralność cielesna oraz prawo do azylu. Podkategorii jest aż 73 (dwie dodano w tym roku).

To już drugi raz, kiedy Polska w IGLA-Europe znalazła się na ostatnim miejscu wśród krajów UE. W całej Europie zajęliśmy 43. pozycję na 49 państw. Gorsze, pod względem prawa, okazały się jedynie: Białoruś, Monako, Rosja, Armenia, Turcja i Azerbejdżan (jedynie dwa punkty).

Od 5 lat systematycznie obniżamy pozycję w rankingu (długo byliśmy przedostatni). To, że tegoroczny wynik okazał się jeszcze gorszy niż w 2020 roku, ma, rzecz jasna, bezpośredni związek z wydarzeniami z 7 sierpnia 2020 roku (aresztowanie 48 protestujących w sprawie Margot) i zatrzymaniami podczas manifestacji przeciw wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego aborcji.

A jednak w tym roku otrzymaliśmy dwa procentowe punkty w podkategoriach, w których nigdy wcześniej nie „zaplusowaliśmy”. Zawdzięczamy je orzeczeniu Sądu Okręgowego w Warszawie, który potwierdził, że według polskiego prawa dyskryminacja osób transpłciowych w miejscu zatrudnienia jest zakazana. Drugi punkt zgarnęliśmy dzięki temu, że teraz przed ukończeniem 18 roku życia na wniosek opiekuna prawnego można zmienić imię w drodze administracyjnej. Jest to rozwiązanie dotyczące wszystkich, nie tylko osób transpłciowych.

Inna sprawa, że po raz pierwszy w historii rankingu (czyli 12 lat) nie odnotowano niemal żadnych pozytywnych zmian legislacyjnych związanych z prawami osób LGBTI w Europie. Evelyne Paradis, czyli dyrektorka ILGA-Europe, podkreśliła, że w ubiegłym roku dało się zaobserwować nasilenie represji politycznych, wzrost trudności społeczno-ekonomicznych i szerzenie się nienawiści (na ulicach i w Internecie). Oczekuje się, że władze podejmą natychmiastowe działania, by zapewnić zagrożonym ochronę. Nie jest to jednak łatwe, zwłaszcza gdy chęci ewidentnie brak.

Wyniki IGLA-Europe są coraz szerzej komentowane, choć najważniejsze jest tu zdanie tych, których skostniałe prawo lekceważy: