O co tyle szumu? Radiohead „A Moon Shaped Pool”. Recenzja sPlay

Ale jak to z eksperymentami bywa, czasem uda im się stworzyć fajny dźwięk czy melodię, natomiast moim zdaniem, problem z Radiohead polega na tym, że nie udało im się jeszcze stworzyć w pełni dobrego kawałka.

Idealnym tego przykładem jest kawałek Burn The Witch (któremu towarzyszy kapitalny, nakręcony metodą poklatkową klip). Nagrany w stylu orkiestrowym, z wykorzystaniem instrumentów smyczkowych, rytmicznie i brzmieniowo jest naprawdę ciekawy. Natomiast „wymęczona” linia wokalu kompletnie psuje cały efekt.  W dodatku warstwa instrumentalna, jak wspomniałem wcześniej, ciekawa, jest też trochę monotonna i pasowałaby by bardziej na jakiś fragment w zwrotce czy refrenie (idealnie nadawałaby się na trailer jakiegoś filmu jeśli miałbym być kompletnie szczery), a nie na cały utwór.

Podobnie skonstruowany jest The Numbers, również zbudowany na orkiestracjach, ale z naleciałościami muzyki folkowej, przywodzący na myśl akustyczne ballady Pink Floyd.  I to jest właśnie Radiohead w pigułce. Każdy ich utwór jest mieszanką dobrych i złych pomysłów, z których wychodzi całość, raz lepsza, a przeważnie gorsza.

Niestety, czasem bywa tak, że nieumiejętnie rozłożone ambicje przybierają kształt pretensjonalności. Przywołany wcześniej Burn The Witch to i tak jeden z jaśniejszych punktów na „A Moon Shaped Pool”. Zdecydowana większość tej płyty to rozlazłe i nudne smęcenie. Jeszcze Ful Stop przynosi bardziej żywe i trochę ciekawsze post-rockowe brzmienie. Identikit to jedyny w pełni udany kawałek, z kojącą melodią, ciekawym wykorzystaniem elektroniki i dobrym tempem. to  I nie chodzi tu wcale o to, że oczekuję od muzyki by była przebojowa, a każdy kawałek był w szybkim tempie. Glass Eyes to piękna ballada, szkoda tylko, że tak krótka. To jedyne jasne punkty na „A Moon Shaped Pool”.

Oczywiście, przyznaję przy tym, że płyta ta jest i tak lepsza i ciekawsza brzmieniowo niż co najmniej dwie poprzednie w dorobku Radiohead, tak więc dla fanów grupy i ich muzyki, „A Moon Shaped Pool” okaże się zapewne nie lada gratką. Ja się potwornie (po raz kolejny) wynudziłem.