Poradnik pozytywnego myślenia - Oscar na papierze
Przykre rozstanie, trudna do stłumienia tęsknota, walka o miłość - standard. Standard odziany w nudę, w jednym bucie tandeta, w drugim banał, a dodatki nijakie i bez smaku. "Standard" - pomyślicie obojętnie i tak sobie rozmyślając, będziecie w błędzie. Spieszę Was z błędu wyprowadzić: Poradnik pozytywnego myślenia to znacznie więcej, niż to, co było już nie raz.
Matthew Quick, pisząc Poradnik zdołał wybić się ponad przeciętność wszystkich tendencyjnych love story, z których nie wynika nic, poza kilkoma zmarnowanymi godzinami. Nie bez powodu także ekranizacja powieści odniosła ogromny sukces - a przecież, co dość powszechne, produkcji filmowej daleko do jakości książki. Nie bez powodu ekranizacja w ogóle powstała. Powieść Quicka nie wzbudziła we mnie zachwytu, nie czytałam jej z zapartym tchem bez możliwości oderwania wzroku - to nie ten typ książek. Poradnik wzbudził emocje, głównie smutek i pokazał zupełnie inne spojrzenie na rzeczywistość, specyficzne zdziwienie światem w pełen melancholijnego uroku sposób.
Groteskowe jest, że ów trudny do zdefiniowania wdzięk głównego bohatera, Pata, nierozerwalnie wiąże się z faktem, że jest on zaburzony. Choroba psychiczna sprawia, że trafia do "niedobrego miejsca", bo tak postrzega szpital psychiatryczny. Tam go poznajemy. Niedługo potem, niewyleczony, wychodzi. Nie wie, jak długo przebywał w odosobnieniu, nie wie co wydarzyło się, nim tam trafił i ze swoją niewiedzą pozostaje sam. Jego bliscy nie mają pojęcia, jak go traktować, jak otoczyć opieką, ile z prawdy ujawnić, by nie zaatakować zbyt mocno nierealistycznych przekonań. Sposób, w jaki autor przedstawił skomplikowane relacje rodzinne, trudności z jakimi musi mierzyć się zarówno chory, jak i ci, którzy towarzyszą mu w niełatwym procesie zdrowienia to największa zaleta książki. Wspaniała perspektywa Pata zestawiona została z nieempatycznym stosunkiem ojca i wrażliwością matki, która na własną bezradność reagowała płaczem. Bohater doświadczył niezrozumienia, wstydu, odrzucenia i kłamstw, a wszystkiego od osób, które były dla niego szczególnie znaczące.
Pat kochał swoją byłą żonę. Nie był w stanie przyjąć, że Nikki zniknęła z jego życia bezpowrotnie, podobnie jak tego, że silnym uczuciem darzyła go Tiffany, także zmagająca się z zaburzeniem psychicznym kobieta. Mężczyzna ciężko pracował, by doprowadzić do szczęśliwego zakończenia, finału, jaki sobie wymarzył. Jego choroba uniemożliwiła mu dostrzeżenie, że jest skazany na porażkę. Urzeka prostoduszność bohatera - niewiele rozumie z wydarzeń rozgrywających się wokół niego, więc się dziwi i jest to zdziwienie szczere, nieskomplikowane, niemal dziecięce. Jednocześnie porusza jego siła: doświadcza bólu, kolejnych porażek, zaburzenie ogranicza mu możliwości działania. Mimo to się nie poddaje, trenuje, stara się o kobietę, wierząc, że może naprawić błędy przeszłości. Nieustannie wierzy w szczęśliwe zakończenie.
Quick stworzył oryginalną postać, której historia budzi smutek, a która jednocześnie nie wymaga współczucia. Pat tak jak potrafi daje sobie radę i kibicowanie mu na jego drodze ku spełnieniu marzeń, to szansa na oderwanie się od własnych problemów. Możliwości tę warto wykorzystać. Dodatkowo zachęca lekkość i prostota z jaką napisany został Poradnik. Lektura godna polecenia - z pewnością historię Pata lepiej jest przeczytać, niż obejrzeć.
Poradnik pozytywnego myślenia do nabycia za 24,90 zł.
