Takich filmów się nie zapomina. Oscarowe dzieło nareszcie w HBO Max

Niewiele jest takich filmów, które wchodzą głęboko pod skórę i nie pozwalają o sobie zapomnieć. A już na pewno na palcach jednej ręki można policzyć te produkcje, które oglądało się dawno temu, ale przypomnienie samego tytułu potrafi przywołać emocje towarzyszące podczas oglądania. Jednym z takich tytułów jest "Slumdog. Milioner z ulicy" z 2008 roku, który wstrząsnął widzami i przy okazji niespodziewanie rozgromił konkurencję.

W 2009 roku "Slumdog. Milioner z ulicy" wziął udział w wyścigu po Oscara. A właściwie Oscary, bo film Boyle'a otrzymał aż 10 nominacji. Ostatecznie zdobył 8 statuetek, co było największą liczbą, jaką podczas ówczesnej gali otrzymała jakakolwiek produkcja. "Slumdoga" uznano za najlepszy film z najlepszą reżyserią i najlepszych scenariuszem adaptowanym. Na koncie obrazu pojawiły się również nagrody BAFTA, Critics' Choice i Złote Globy. Choć w diasporze indyjskiej produkcja spotkała się z mieszanymi opiniami, a jej reżyser po latach stwierdził, że nie zdecydowałby się już nakręcić takiego filmu, to wciąż zajmuje on specjalne miejsce w popkulturze i pozycją obowiązkową do obejrzenia.

Oscarowy film Boyle'a jest luźną adaptacją powieści "Q & A" indyjskiego autora Vikasa Swarupa z 2005 roku. Jej głównym bohaterem jest 18-letni muzułmanin Jamal Malik (w tej roli Dev Patel), który pochodzi ze slumsów Juhu w Mumbaju. Akcja filmu zaczyna się w momencie, gdy chłopak siedzi w studio hinduskich "Milionerów" i walczy o główną nagrodę w wysokości 20 mln rupii indyjskich. Jest to punkt wyjścia do historii życia Jamala, która ukazuje, w jaki sposób udało mu się odpowiedzieć na każde pytanie.

Chłopak jest sierotą ze slumsów, który musiał sobie radzić w brutalnym świecie pełnym nędzy , będąc oszustem i drobnym złodziejaszkiem. Całe jego trudne życie, które nierzadko zmusza go do kradzieży, zmyślania i udawania kogoś, kim nie jest, opowiadane jest w retrospekcjach. Są one przerywnikami podczas występu Jamala w teleturnieju i dzięki nim dowiadujemy się, jak chłopakowi ze slumsów udało się pomyślnie przejść przez każdy etap programu. Jego wiedzę podważają jednak ochroniarze teleturnieju, którzy siłą starają się wyciągnąć z niego informację, w jaki sposób udało mu się odpowiedzieć na każde pytanie.

Produkcja wciąga już od pierwszych minut, a jest to zasługa właśnie wspomnianej struktury, doskonałego montażu i idealnie dobranej muzyki. Dzięki temu film przez cały czas utrzymuje widza w napięciu, serwując mu jednocześnie kadry, od których nie można oderwać wzroku. Obejmują one nie tylko podzielone na kasty Indie, ukazując wstrząsający obraz biedy zestawiony z bogactwem, ale również poruszający wątek romantyczny głównego bohatera.

Dziś Boyle twierdzi, że nie nakręciłby "Slumdoga". Mimo że nie uważa on produkcji za przejaw kolonializmu, ponieważ do Mumbaju pojechała "zaledwie garstka" osób, a w pracę zaangażowana była indyjska ekipa, to jednak metoda ta wciąż była niedoskonała. Dodał, że jest dumny z tego filmu, lecz obecnie nawet nie wpadłby na to, by coś takiego nakręcić. A gdyby już był zaangażowany w projekt, to szukałby "młodego indyjskiego reżysera", który stanąłby za kamerą produkcji. Współczesne kino wymaga nowych głosów i większej kulturowej wrażliwości - podkreślił Boyle, i z tą myślą warto "Slumdoga" obejrzeć raz jeszcze.

Czytaj więcej w Spider's Web: